Édouard Philippe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Édouard Philippe
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 listopada 1970
Rouen
Premier Francji
Okres od 15 maja 2017
Poprzednik Bernard Cazeneuve
Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Narodowego Zasługi (Francja) Order Australii (cywilny) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Senegal)

Édouard Philippe (ur. 28 listopada 1970 w Rouen[1]) – francuski polityk, prawnik i samorządowiec, mer Hawru (2010–2017), deputowany do Zgromadzenia Narodowego. Od 15 maja 2017 premier Francji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzice byli nauczycielami języka francuskiego, ojciec należał do masonerii[2]. Nauczycielką języka francuskiego została także siostra polityka. Édouard Philippe ukończył Instytut Nauk Politycznych w Paryżu, a w 1997 École nationale d’administration w ramach promocji, której patronował Marc Bloch[3]. Podjął pracę jako audytor w Radzie Stanu, organie opiniującym projekty aktów prawnych[4]. W czasie nauki uczestniczył w kampanii wyborczej Michela Rocarda z Partii Socjalistycznej[5]. Wkrótce związał się z francuską centroprawicą, współpracując z merem Hawru Antoine’em Rufenachtem[6].

Od 2001 był zastępcą mera Hawru. Wstąpił do Unii na rzecz Ruchu Ludowego, w latach 2002–2004 pełnił funkcję jej dyrektora generalnego. Od 2005 praktykował jako adwokat w międzynarodowej firmie prawniczej Debevoise & Plimpton LLP. W 2007 był członkiem gabinetu politycznego ministra Alaina Juppé. Od 2007 do 2010 był dyrektorem ds. publicznych w koncernie Areva[4].

W latach 2004–2008 był radnym regionu Górna Normandia, następnie do 2012 zasiadał w radzie departamentu Sekwana Nadmorska. W 2010 został wybrany na mera Hawru, z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach lokalnych w 2014, wygrywając w pierwszej turze[4]. W wyborach w 2012 z ramienia UMP uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji w Sekwanie Nadmorskiej. Po przekształceniu swojego ugrupowania został członkiem Republikanów[1].

15 maja 2017 został nominowany przez prezydenta Emmanuela Macrona na stanowisko premiera Francji[7]. Skład nowego rządu ogłoszono 17 maja 2017[8].

19 czerwca 2017, po zwycięskich dla większości prezydenckiej wyborach parlamentarnych do Zgromadzenia Narodowego XV kadencji, premier podał się do dymisji (zgodnie z klasyczną procedurą powyborczą). Tego samego dnia otrzymał od prezydenta ponowną nominację[9]. Większa od planowanej rekonstrukcja gabinetu została wymuszona rezygnacjami działaczy Ruchu Demokratycznego związanymi z wszczętym postępowaniem co do wydatków tej partii[10]. 21 czerwca przedstawiono skład drugiego rządu Édouarda Philippe’a[11]. W październiku 2018 przez kilkanaście dni czasowo kierował resortem spraw wewnętrznych w związku z dymisją Gérarda Collomba[12].

15 marca 2020 w pierwszej turze wyborów na mera Hawru uzyskał 43% głosów[13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Édouard Philippe na stronie Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji (fr.). [dostęp 2017-05-14].
  2. Macron et les francs-maçons: le bras de fer (fr.). lefigaro.fr, 8 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-26].
  3. Pépinières: La promotion Marc-Bloch, portée au sommet par Édouard Philippe plus vite que prévu (fr.). lopinion.fr, 17 lipca 2017. [dostęp 2018-06-26].
  4. a b c Édouard Philippe, Maire du Havre (fr.). lehavre.fr. [dostęp 2017-05-14].
  5. Qui est Édouard Philippe, nommé Premier ministre par Emmanuel Macron? (fr.). leparisien.fr, 15 maja 2017. [dostęp 2017-05-16].
  6. Édouard Philippe de A à Z (fr.). lepoint.fr, 16 grudnia 2010. [dostęp 2017-05-14].
  7. Édouard Philippe, le député-maire Les Républicains du Havre, est nommé Premier ministre (fr.). francetvinfo.fr, 15 maja 2017. [dostęp 2017-05-15].
  8. Gouvernement Édouard Philippe: qui sont les ministres de Macron (fr.). lefigaro.fr, 17 maja 2017. [dostęp 2017-05-17].
  9. Édouard Philippe reconduit comme premier ministre et chargé de former un nouveau gouvernement (fr.). lefigaro.fr, 19 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-20].
  10. Francja: Francois Bayrou nie wejdzie w skład nowego rządu. rp.pl, 21 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-21].
  11. Remaniement: Nicole Belloubet garde des Sceaux, Florence Parly ministre des Armées (fr.). lefigaro.fr, 21 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-21].
  12. Remaniement: Emmanuel Macron s'exprimera ce soir à 20h (fr.). lefigaro.fr, 16 października 2018. [dostęp 2018-10-16].
  13. Municipales au Havre: Édouard Philippe en tête au premier tour (fr.). lepoint.fr, 15 marca 2020. [dostęp 2020-05-07].