Łagier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: lagier.

Łagier lub łagr, również (oficjalnie do 1930) koncłagier (ros. лагерь, концлагерь) – obóz koncentracyjny[1], obóz pracy przymusowej w Rosji bolszewickiej (1918–1922) i w Związku Radzieckim (1922–1987), w którym więźniów zmuszano do ciężkich prac powodujących często wyniszczenie i śmierć. Od 1930 obozy koncentracyjne w ZSRR były zorganizowane w system Gułagu, ich liczba i liczebność więźniów skokowo wzrosła, a niewolnicza praca przymusowa więźniów stała się ważnym elementem gospodarki ZSRR.

 Zobacz też kategorię: Więźniowie radzieckich łagrów.

Współcześnie wyłącznie w języku potocznym bądź żargonie dziennikarskim – nieformalne określenie na obóz pracy przymusowej (kolonię karną) w Chinach, Korei Północnej, Rosji, Białorusi.

W machinę  funkcjonowania łagrów jako element podstawowy wprowadzony został czynnik niezmienny- poniżanie godności ludzkiej w każdy możliwy sposób. I tak, już tylko ciągły głód ,w sposób kontrolowany prowadził do usuwania spontaniczności jako wyrazu ludzkiego zachowania, degradacji osobowości, godności, całej kulturowej otoczki przed obozowego życia[2].

Łagry nie potrzebowały pseudonaukowych teorii o „nadludziach’ i „podludziach”. Do radzieckich  obozów trafiali wszyscy; bez względu na wiek, rasę, stanowisko, światopogląd, wiek i płeć. W obydwu zresztą systemach totalitarnych podbudowa ideologiczna  praktycznie była najmniej ważna. W końcu podczas  ulicznych łapanek niemieckich i masowych wywózek rosyjskich, nikt się nad tym nie zastanawiał[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Członkowie komisji Jansona w publicznych przemówieniach przestali się na przykład posługiwać zwrotem „koncłagier” (obóz koncentracyjny). Od 7 kwietnia 1930 wszystkie oficjalne dokumenty odnosiły się do sowieckich obozów koncentracyjnych jako do „isprawitielno-trudowych łagieriej” (ITŁ), czyli obozów pracy poprawczej – w późniejszych czasach nie używano już żadnego innego terminu. Anne Applebaum: Gułag, s. 83, Warszawa 2005, Wydawnictwo Świat Książki, ​ISBN 83-7391-304-1​.
  2. Łagry, Głowna [dostęp 2019-07-29] (pol.).
  3. Wydawnictwo "Lech"., Łagry : rosyjska rzeczywistość, Busko-Zdrój: Wydawnictwo Lech, 2018, ISBN 978-83-940947-0-6, OCLC 1084520661 [dostęp 2019-07-29].

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]