Łososina (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łososina
Ilustracja
Łososina w Piekiełku
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 56 km
Powierzchnia zlewni 410,6 km²
Źródło
Miejsce Jasień
Wysokość ok. 760 m n.p.m.
Współrzędne 49°37′28″N 20°12′33″E/49,624444 20,209167
Ujście
Recypient Jezioro Czchowskie
Miejsce Witowice Dolne
Wysokość 233 m n.p.m.
Współrzędne 49°47′04″N 20°39′04″E/49,784444 20,651111
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście
Łososina w Piekiełku
Łososina w Łososinie Dolnej

Łososinarzeka w południowej Polsce, lewy dopływ Dunajca.

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła Łososiny znajdują się w Beskidzie Wyspowym pod północnymi stokami Jasienia (poniżej polany Łąki) w miejscowości Półrzeczki, na wysokości ok. 900 m n.p.m. Źródłowy potok zwany Łososinką spływa w północnym kierunku, po drodze zasilany jest kilkoma potokami spod Kiczory i Krzystonowa. W Jurkowie nosi nazwę Jurkówki. Przepływa przez miejscowości: Półrzeczki, Jurków, Dobra, Tymbark, Piekiełko, Łososina Górna, Młynne, Laskowa, Kamionka Mała, Krosna, Sechna, Jaworzna, Strzeszyce, Ujanowice, Kobyłczyna, Żbikowice, Wronowice, Łososina Dolna, Witowice Górne, Witowice Dolne. Wiele z tych miejscowości znajduje się nad jednym z brzegów Łososiny, rzeka ta stanowi naturalną granicę oddzielającą je od miejscowości położonych po drugiej stronie rzeki. Uchodzi do górnej części Jeziora Czchowskiego (do jego cofki), w miejscowości Witowice Dolne na wysokości 233 m n.p.m.[1].

Opis rzeki[edytuj | edytuj kod]

Niemal cała zlewnia Łososiny znajduje się na obszarze Beskidu Wyspowego, jedynie niewielka jej północno-wschodnia część należy do Pogórza Wiśnickiego. Długość rzeki wynosi 56 km, średnia szerokość 15-20 m. Całkowita powierzchnia zlewni wynosi 410,60 km². Przeciętny spadek wynosi 9,5‰.

Jest to rzeka górska, spływająca skalistym i kamienistym dnem. Charakteryzują ją typowe dla górskich rzek krótkotrwałe i znaczne wezbrania wód, podczas których woda osiąga ogromną energię kinetyczną, wyrywa i transportuje drzewa z korzeniami, kamienie, ogromne ilości gleby i podmywa brzegi. Charakterystyczną cechą Łososiny jest występowanie na otaczających ją stokach osuwisk. Ważniejsze dopływy:

Ryby[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rzeki pochodzi od łososi, które dawniej wędrowały tą rzeką na tarło do górskich potoków. W XX wieku uniemożliwiła im to powstająca zapora we Włocławku. Zapora w Czchowie od początku swojego istnienia wyposażona jest w przepławkę dla ryb która umożliwia migrację łososia. Jednak łososie nie wróciły. Zarybiono więc powtórnie Łososinę wpuszczając do niej około 300 tysięcy narybku łososia. W międzyczasie jednak znacznie zwiększyło się zanieczyszczenie rzeki niesprzyjające łososiowi. Występujące gatunki ryb to m.in. kleń, pstrąg potokowy, jelec pospolity, strzebla potokowa, ukleja pospolita i okoń. Od źródeł do ujścia Słopniczanki w Tymbarku można łowić tylko sztuczną muchą, poniżej dozwolone są przynęty sztuczne i roślinne. Od pierwszego września do ostatniego dnia stycznia obowiązuje zakaz spiningu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Tekielak, Alicja Michalik, Łukasz Bąk Morfologiczne skutki wezbrań na odcinku koryta rzeki Łososiny. INFRASTRUKTURA I EKOLOGIA TERENÓW WIEJSKICH. Nr 4/2/2006, PAN, Oddział w Krakowie
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. Rzeka Łososina – wedkuje.pl. [dostęp 2010-10-27].
  4. Beskid Wyspowy 1:50 000 Mapa turystyczna. Kraków: Wyd. Compass, 2006. ISBN 83-89165-86-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]