Łuk Kerna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łuk Kerna – jest bardzo rzadkim atmosferycznym zjawiskiem optycznym powodowanym przez płytkowe kryształy lodu o podstawie prawie trójkątnej.

Zjawisko jest bardzo słabo widoczne i tworzy pełny okrąg wokół zenitu. Halo to pokrywa się z łukiem okołozenitalnym w dolnej części. Łuk Kerna był kilkakrotnie obserwowany w XX wieku (pierwsza obserwacja przez H. F. A. Kerna w 1895), ale pierwsze zdjęcia zostały wykonane dopiero 17 listopada 2007 roku przez Marko Mikkilä w Sotkamo w Finlandii.

Łuk Kerna jest tworzony przez płytkowe kryształy o podstawie bardziej przypominającej trójkąt niż typowe sześciokątne kryształy lodu (pył diamentowy). Zjawisko łuku Kerna jest powodowane przez promienie światła wchodzące przez górną płaszczyznę kryształu i odbite przez płaszczyznę boczną. Promienie wychodzą i są załamywane przez drugą płaszczyznę boczną, która tworzy z pierwszą płaszczyzną kąt łamiący 60°.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Les Cowley: Kern Arc. Atmospheric optics. [dostęp 2008-01-27].