Łuk Triumfalny w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łuk Triumfalny
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00088804
Ilustracja
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Paryż
Miejsce Place Charles-de-Gaulle
Typ pomnika łuk triumfalny
Styl architektoniczny klasycyzm
Projektant Jean Chalgrin[1]
Całkowita wysokość 51 m
Data budowy 1806–1836
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Łuk Triumfalny
Łuk Triumfalny
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Łuk Triumfalny
Łuk Triumfalny
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa lokalizacyjna Île-de-France
Łuk Triumfalny
Łuk Triumfalny
Ziemia48°52′25″N 2°17′42″E/48,873611 2,295000

Łuk Triumfalny (fr. Arc de triomphe, Arc de triomphe de l’Étoile) – monumentalny pomnik w formie łuku triumfalnego stojący na placu Charles’a de Gaulle’a w Paryżu (dawniej place de l’Étoile, plac Gwiazdy). Znajduje się w 8. dzielnicy, na zachodnim skraju Pól Elizejskich (Avenue des Champs-Élysées). Jest to ważny element architektury Paryża, stanowiący zakończenie perspektywy Pól Elizejskich. Łuk został zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku dla uczczenia tych, którzy walczyli i polegli za Francję w czasie wojen rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę łuku z białego wapienia rozpoczęto w 1806, na zlecenie Napoleona i z przerwami prowadzono do ukończenia w 1836, za panowania Ludwika Filipa I. Projektantem architektury był Jean François Chalgrin, dekorację rzeźbiarską wykonał François Rude. Z biegiem lat pomnik uległ degradacji i został po raz pierwszy wyczyszczony w 1966[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Bryła łuku[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla empirowa, w formie jednoarkadowego rzymskiego łuku triumfalnego.

  • Wysokość: 51 m
  • Szerokość: 44,9 m
  • Liczba stopni prowadzących na platformę widokową: 284

Na łuku znajdują się 4 znaczne reliefy:

  • Marsylianka (inna nazwa Wymarsz ochotników w 1792) - wykonał François Rude (1833-1835)
  • Triumf 1810 (fr. Le Triomphe de 1810) - wykonał Jean-Pierre Cortot (1787-1843), przedstawia Napoleona w stroju antycznym, koronowanego przez boginię zwycięstwa Victorię.
  • Obrona Francji przed koalicją 1814 - wykonał Antoine Etex (1808-1888)
  • Pokój (fr. la Paix) - wykonał Antoine Etex

Fryz obiegający Łuk Triumfalny przedstawia wymarsz i powrót w chwale armii francuskiej. Przedstawiono także w mniejszej formie sceny z wielu znanych bitew.

Nazwiska zapisane na łuku[edytuj | edytuj kod]

Na łuku wyryto nazwiska 660 oficerów napoleońskich, w tym 7 Polaków. Są to:

Na pamiątkę napoleońskich zwycięstw wyryte są także nazwy pięciu obecnych polskich miast, są to:

Grób Nieznanego Żołnierza[edytuj | edytuj kod]

Pod łukiem znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza, którego Płomień Pamięci (fr. Flamme du Souvenir)[3] jest symbolicznie rozpalany każdego wieczora oraz niewielkie muzeum poświęcone historii tego obiektu.

Pozostałe łuki w Paryżu[edytuj | edytuj kod]

Oprócz ww. Łuku Triumfalnego, w Paryżu znajduje się nieco starszy łuk triumfalny Arc du Carrousel (również ufundowany przez Napoleona I), położony na terenie Luwru (u wejścia do ogrodów Tuileries). Istnieje także nowoczesny łuk triumfalny Grande Arche, zamykający oś Pól Elizejskich, położony poza Sekwaną, a tym samym już poza granicami Paryża (w dzielnicy La Défense).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1812 Wojna Światów Napoleon rusza na Moskwę. „Ale Historia Extra”. 1, s. 91, listopad 2012. Warszawa: AGORA SA. ISSN 2299-5064. 
  2. Notice "I restauri dell'Arco di Trionfo a Parigi" - BCIN, www.bcin.ca [dostęp 2020-03-19] (fr.).
  3. La visite de l’Arc de Triomphe (fr.). [dostęp 6 października 2008].