Łukasz Drewno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Drewno oddający w 1624 Warszawę pod opiekę Najświętszej Marii Panny i świętego Benona na rysunku Bolesława Podczaszyńskiego (1852)

Łukasz Drewno (po 1565 – 11 września 1652) – warszawski aptekarz. W okresie epidemii 1624–1626 pełnił funkcję burmistrza powietrznego Starej Warszawy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Akademii Krakowskiej. W 1592 nabył w Warszawie aptekę po Wojciechu Pękalskim. Piastował wiele urzędów miejskich (m.in. ławnik 1620, rajca i wójt 1624, burmistrz 1630). W czasie epidemii morowego powietrza w 1624–1626 zasłużył się jako burmistrz powietrzny organizując opiekę nad chorymi, sprawne służby oczyszczające miasto ze zwłok zmarłych składające się z tragarzy i grabarzy dozorowanych przez specjalnych strażników, a także strefę izolacyjną na Kępie Pólkowskiej na terenie obecnego Żoliborza. Z darów króla oraz innych darczyńców Drewno kupował lekarstwa i żywność, które rozdawano ubogim chorym i ich rodzinom. Pozostawił po sobie obszerne spisy zmarłych w czasie epidemii, w której stracił również kilkoro członków rodziny.

Został pochowany w kolegiacie św. Jana.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W 1977 imieniem Łukasza Drewny nazwano ulicę w warszawskim Powsinie (dzielnica Wilanów)[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 330. ISBN 83-86619-97X.
  2. Uchwała nr 32 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 1977 r. w sprawie nadania nazw ulicom, "Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, Warszawa, dnia 31 stycznia 1978 r., nr 1, poz. 1, s. 2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 150. ISBN 83-01-08836-2.
  • Stefan Kieniewicz (red.): Warszawa w latach 1526-1795. Tom II. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 126-127. ISBN 83-01-03323-1.
  • Marcin Łysakowski, Medycyna i lekarze dawnej Warszawy, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1980.