Łukasz Górnicki (kanonik warmiński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Górnicki
Herb Łukasz Górnicki
Data urodzenia 1585
Data śmierci 15 lipca 1651
kanonik i dziekan warmiński
Okres sprawowania 1624-1651
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat brak danych

Łukasz Górnicki herbu Ogończyk (ur. 1585, zm. 15 lipca 1651[1]) – prepozyt warmińskiw 1651 roku,dziekan warmiński w 1638 roku, prepozyt warmiński w 1651 roku, kanonik warmiński w 1624 roku, kanonik koadiutor w 1618, kanonik kapituły katedralnej wileńskiej w 1619[2] (zrezygnował w 1651 roku), sekretarz królewski.

Był synem wybitnego pisarza Łukasza Górnickego autora Dworzanina polskiego i Barbary Broniewskiej, bratankiem kanonika Pawła Górnickiego.

Studiował w Marburgu (1610) i Heidelbergu (1611). W 1615 roku w Rzymie przyjął święcenia diakonatu[3].

W 1624 otrzymał kanonię katedralną we Fromborku, będąc wówczas kanonikiem wileńskim. W 1632 przebywał w Lidzbarku Warmińskim i wraz z kanonikiem Wojciechem Rudnickim sporządził inwentaryzację biskupstwa. W 1638 został dziekanem kapituły warmińskiej a 15 czerwca 1651 otrzymał godność prepozyta, w imieniu kapituły posłował do Warszawy. W latach 1635 - 1636 był administratorem komornictwa olsztyńskiego i otrzymał probostwo parafii w Świętej Lipce kierował także fundacją Stefana Sadorskiego, osadzał jezuitów, którzy dokumentem kapituły z 18 sierpnia 1639 roku otrzymali prawo użytkowania Świętej Lipki. Ufundował srebrny kielich katedrze fromborskiej oraz swemu stryjowi w wykonany w marmurze portret epitafijny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Chłosta, Słownik Warmii, Wydawnictwo Littera, Olsztyn 2002
  • Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo Katolickie Diecezji Warmińskiej w latach 1525-1821, cz. 2 Słownik, Olsztyn 2000

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
  2. Tadeusz Kasabuła, Kanonicy koadiutorzy w kapitule katedralnej wileńskiej w okresie przedrozbiorowym, w: Rocznik Teologii Katolickiej, T. 4, 2005, s. 123.
  3. Klerycy z ziem polskich, litewskich i pruskich święceni w Rzymie (XVI – pocz. XX w.), opracował Stanisław Jujeczka, Wrocław 2018, s. 68.