Łupek osadowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łupek osadowy – pojęcie opisujące grupę skał osadowych, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Jest to skała o zróżnicowanym składzie i o charakterystycznej teksturze łupkowej. Najczęściej zawiera znaczne ilości kaolinitu oraz drobnego kwarcu. Tekstura łupków osadowych jest spowodowana pierwotnym uwarstwieniem sedymentacyjnym lub wtórnym złupkowaceniem.

Podział ze względu na skład mineralny[edytuj | edytuj kod]

Podział ze względu na miejsce występowania[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wacław Ryka, Anna Maliszewska, Słownik Petrograficzny, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa, 1991 (wyd. II popr. i uzup.), ISBN 83-220-0406-0