Ōshima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ōshima
Ilustracja
„Ōshima” w 1882 r.
Klasa kanonierka
Historia
Stocznia Onohama, Kobe, Japonia
Położenie stępki 29 sierpnia 1889
Wodowanie 14 października 1891
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 31 marca 1892
Wycofanie ze służby 15 czerwca 1905
Zatonął 17 maja 1904
Los okrętu zatopiony w kolizji
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 630 t
Długość 53,5 m
Szerokość 8 m
Zanurzenie 2,75 m
Napęd
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania,
2 kotły, 2 śruby, 1216 ihp
Prędkość 16 węzłów
Uzbrojenie
5 × 120 mm, 5 × 47 mm
Załoga 130

Ōshima (jap. 大島)kanonierka japońskiej marynarki wojennej, podobna, lecz ulepszona względem poprzedzającego ją typu Maya. Wzięła udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, podczas której zatonęła.

Zwodowana w stoczni w Kobe kanonierka była pierwszym zbudowanym w Japonii okrętem wyposażonym w maszyny parowe potrójnego rozprężania[1], skonstruowane w Yokosuce[2]. Jej stalowy kadłub zdradzał wpływy francuskiej myśli konstrukcyjnej, był wyposażony w wyraźny taran, a artylerię rozmieszczono na nadbudówce dziobowej i rufowej, oraz na sponsonach burtowych[1]. Okręt miał 53,5 m długości, 8 m szerokości, a jego zanurzenie wynosiło 2,75 m[1]. S. Suliga jako jedyny podaje, że okręt miał maszynownie osłoniętą lekkim pokładem pancernym o grubości 25 mm[3].

Okręt napędzały dwie maszyny parowe o mocy 1200 hp[1] (1216 ihp[4]); parę dostarczały dwa cylindryczne kotły, a dwie śruby nadawały prędkość 16 węzłów[4]. Zapas węgla wynosił 140 ton[1][4]; kanonierka miała też ożaglowanie typu trójmasztowej barkentyny.

Początkowo „Ōshima” uzbrojona była w cztery armaty kalibru 120 mm i pięć działek Hotchkissa kal. 47 mm[4] (F.T. Jane podaje 8 dział tego kalibru[2]); w późniejszej służbie została przezbrojona w 4 działa kalibru 120 mm, 7 działek kalibru 40 mm i otrzymała jeden karabin maszynowy[4].

Na początku wojnie rosyjsko-japońskiej „Ōshima” i „Akagi” weszły w skład zespołu okrętów specjalnych, podporządkowanego 2. Dywizjonowi adm. Kamimury[5]. 5 maja, okręt, wraz z kanonierkami „Akagi”, „Chōkai”, „Maya” i „Uji” ubezpieczał desant sił japońskich na Liaotungu oraz prowadził działania demonstracyjne wzdłuż wybrzeża[6]. 15 maja 1904 roku „Ōshima” znajdowała się w składzie zespołu adm. Masamichi Tōgō, który osłaniał pechowy dywizjon adm. Nashiby, który utracił na rosyjskich minach dwa pancerniki („Hatsuse” i „Yashima”)[7]. Następnie zespół Togo rozpoznał wybrzeża koło Jinzhou[8]. 17 maja w nocy (o 2.30), gdy okręty odkotwiczały w gęstej mgle, „Akagi” staranował „Ōshimę”, która zatonęła bez strat w załodze, którą udało się w całości uratować[9]. Inne źródła podają datę zderzenia na 16 maja, a 17 maja – jako dzień zatonięcia uszkodzonego okrętu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway’s All the World’s Fighting Ships, 1860–1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 236. ISBN 0-85177-133-5.
  2. a b Fred T. Jane: The Imperial Japanese Navy. Londyn: W. Thacker & Co., 1904, s. 74. (ang.)
  3. Сергей Сулига: Корабли русско-японской войны 1904-1905 гг. Часть 2: Японский флот. Москва: Аскольдъ, 1993, s. 37. ISBN 5-86579-001-3. (Siergiej Suliga: Korabli Russko-Japonskoj wojny 1904-1905 gg. Czast' 2: Japonskij fłot. Moskwa: Askold, 1993,. 37).
  4. a b c d e f Hansgeorg Jentsura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945. Naval Institute Press, 1976, s. 115. ISBN 0-87021-893-X. (ang.)
  5. Dyskant 1996 ↓, s. 31.
  6. Wilson 1904 ↓, s. 498.
  7. Dyskant 1996 ↓, s. 118–119.
  8. Wilson 1904 ↓, s. 554.
  9. Dyskant 1996 ↓, s. 120.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Dyskant: Port Artur 1904. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1996. ISBN 83-11-08517-X.
  • Herbert Wrigley Wilson: Japan’s fight for freedom; the story of the war between Russia and Japan. T. 2. London Amalgamated Press, 1904. (ang.)