Śluzak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowotwór niezłośliwy innych i nieokreślonych narządów klatki piersiowej – Serce
Myxoma
ICD-10 D15.1
Śluzak przedsionka lewego

Śluzak (łac. myxoma, ang. myxoma) – rodzaj nowotworu łagodnego, który ma skąpe zaopatrzenie naczyniowe i zawiera wrzecionowate komórki fibroblastyczne[1]. Pojawia się w tkankach miękkich całego ciała, głównie powierzchownych (skóra palców, uda, wokół miednicy). Czasami jest częścią innych, bardziej rozległych nowotworów.

Echokardiografia serca ze śluzakiem przedsionka
Animowany obraz MRT serca, pokazujący duży śluzak przemieszczający się tam iz powrotem z przedsionka do komory przez zastawkę mitralną.

Śluzak serca – najczęstszy łagodny nowotwór serca, występujący trzykrotnie częściej u kobiet, rozwijający się z wsierdzia ściennego[2]. Pojawia się niemal wyłącznie w przedsionkach, najczęściej w lewym – w 86%[3], może pojawić się w każdym wieku, ale szczyt występuje między czterdziestym, a pięćdziesiątym rokiem życia[2]. Jest rozrostem polipowym. W typowej postaci ma on kształt kulistego, miękkiego zgrubienia na cienkiej nóżce (szypule), zawierającej wiązkę naczyń odżywiających, która umożliwia przemieszczanie się guza. Przemieszczanie się śluzaka przez zastawkę mitralną, lub trójdzielną może powodować ich dysfunkcję z objawami niedomykalności zastawki mitralnej, lub niedomykalność zastawki trójdzielnej i/lub zwężenia (stenozy)[2]. Cały nowotwór jest pokryty śródbłonkiem. W około 10% przypadków śluzak serca występuje rodzinnie jako składowa zespołu Carneya. U pacjentów często obserwuje się tzw. Triadę objawów:

  • niewydolność serca z objawami utrudnionego przepływu
  • zator mózgu i innych organów, np. nerek
  • objawy reumatologiczne powodowane wydzielaniem przez guz cytokin i interleukiny-6[2].

Bardzo często śluzak serca wykrywany jest po zatorowym udarze mózgu, lub po zatorze obwodowym. W diagnostyce bardzo ważna jest echokardiografia uzupełniana badaniami tomografią komputerową lub rezonansem magnetycznym[2].

Patomorfologia[edytuj | edytuj kod]

Makroskopowo jest to kulista, polipowata lub pokryta kosmkami grudka o miękkiej galaretowatej konsystencji. Chociaż guz można pomylić histologicznie z organizacją skrzepliny, jest on patogenetycznie pochodzący z prawdziwego nowotworu niezróżnicowanych komórek mezenchymalnych wsierdzia. Guzy mają średnio 5–6 cm wielkości i zwykle mają szypułki przyczepione do wsierdzia (rzadko o szerokich podstawach).

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

W w okresie pryedoperacyjnym kładzie się nacisk na zapobieganie komplikacjom zagrażającym życiu, takim jak zaburzenia rytmu serca i zatorowość z powodu zakrzepów. Aby zapobiec tworzeniu się dalszych skrzeplin, krzepnięcie krwi jest spowalniane lekami przeciwzakrzepowymi. Obecnie leczeniem z wyboru jest operacyjne usunięcie guza z użyciem krążenia pozaustrojowego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Dominikus u. a.: Bildgebende Diagnostik und Therapie der Weichteiltumoren: mit pathologischer Klassifikation, Nuklearmedizin, interventioneller Therapie. Georg Thieme Verlag, 2008, ​ISBN 978-3-13-143131-8​, S. 55–56. Data dostępu 2020.111.22, język niemiecki (online)
  2. a b c d e f Kuroczynski W, Peivandi AA, Ewald P, Pruefer D, Heinemann M, Vahl CF.. Cardiac myxomas: Short- and long-term follow-up.. „Cardiology J.”. 16 (5), s. 447-454, 2009 | https://journals.viamedica.pl/cardiology_journal/article/view/21460/17064
  3. Knepper LE., Biller J., Adams HP., Bruno A. Neurologic manifestations of atrial myxoma. A 12-year experience and review.. „Stroke; a journal of cerebral circulation”. 11 (19), s. 1435–40, listopad 1988. PMID: 3188128. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Stachura, Wenancjusz Domagała, Patologia znaczy słowo o chorobie. Tom II - Patologia narządowa. Wydawnictwo PAU, Kraków 2005, ​ISBN 83-88857-91-6​.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.