Śmiłów (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie szydłowieckim. Zobacz też: zobacz też inne miejscowości o tej nazwie.
Śmiłów
Śmiłów
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat szydłowiecki
Gmina Jastrząb
Liczba ludności (2011) 129[1][2]
Strefa numeracyjna 48
Kod pocztowy 26-502
Tablice rejestracyjne WSZ
SIMC 0624077
Położenie na mapie gminy Jastrząb
Mapa lokalizacyjna gminy Jastrząb
Śmiłów
Śmiłów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Śmiłów
Śmiłów
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Śmiłów
Śmiłów
Położenie na mapie powiatu szydłowieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szydłowieckiego
Śmiłów
Śmiłów
Ziemia51°13′59″N 20°54′33″E/51,233056 20,909167

Śmiłówwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie szydłowieckim, w gminie Jastrząb. W Śmiłowie istnieje kilka zakładów kamieniarskich.

Był wsią biskupstwa krakowskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[3]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie radomskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Śmiłów jest znana z przekazów historycznych z XV w. – u Długosza w Liber beneficiorum, tom II str. 488.

W wieku XIX wieś włościańska nad rzeką Śmiłówką, w powiecie radomskim, gminie Rogów, parafii Jastrząb, odległa od Radomia o 26 wiorst, od Jastrzębia (stacja drogi żelaznej) o 3 wiorsty. Na terenie Śmiłowa znajdowały się łomy piaskowca, młyn wodny, urząd gminny[4]. W 1827 r. według spisu było 8 domów., 44 mieszkańców. W roku 1885 było tu 78 domów., 519 mieszkańców, 1311 mórg ziemi[4].

Wieś Śmiłów, w parafii Jastrząb była własnością biskupów krakowskich, miała 6 łanów kmiecych, młyn z rolą, własność wójta w Jastrzębiu, z których dziesięcinę snopową i konopną, wartości 5 grzyw., płacono plebanowi w Jastrzębiu. Pleban w Jastrzębiu pobierał stąd kolędę i grosz świętego Piotra (Długosz, L. B., II, 488). Według rejestru poborowego powiatu radomskiego z roku 1569 wieś Śmiłów, należąca do klucza iłżeckiego, biskupa krakowskiego, miała 2 łany[4].

Kuźnica istniała w Śmiłowie w XVI w., zwano ją Ruda Smiłowska alias Orzeł. Według rejestru poborowego z 1569 r. płacono od 2 kół i 5 tow. (Pawiński, Kodeks Małopolski, 322, 324). Kajetan Sołtyk, biskup krakowski, w przywileju z dnia 23 marca 1765 r., danym w Kielcach dla probostwa Jastrząb, mówi „o naszem sołtystwie Kuźnia Smilowska"[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-01-10].
  3. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 112.
  4. a b c d Śmiłów (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.