Śpiewające fortepiany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śpiewające fortepiany
Nazwa formatu The Lyrics Board
Rodzaj programu muzyczny program rozrywkowy,
teleturniej z udziałem gwiazd
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Rudi Schuberth
Data premiery 26 lutego 2001
Lata emisji 20012005
Liczba odcinków ok. 120 (10 serii)
Czas trwania odcinka ok. 45 minut
Format nadawania 4:3 SDTV
Produkcja
Produkcja TVP
Pearson Television 2001–2002
FremantleMedia Polska 2002–2005
Reżyseria Elżbieta Protakiewicz
Stacja telewizyjna TVP2

Śpiewające fortepiany – program muzyczny na licencji The Lyrics Board, prowadzony przez Rudiego Schubertha w TVP2 w latach 2001–2005. Pierwszy odcinek wyemitowano w poniedziałek 26 lutego 2001, a ostatni w sobotę 17 grudnia 2005. Reżyserem show była Elżbieta Protakiewicz.

W programie brały udział dwie 3-osobowe drużyny, których kapitanami byli pianiści Czesław Majewski i Janusz Tylman. Pozostali uczestnicy to gwiazdy polskiej estrady, scen teatralnych, filmu, telewizji, radia, sportu, a czasem polityki.

Pojedynek drużyn dotyczył zagadek muzycznych, m.in. odgadywania piosenek po fragmencie tekstu bądź muzyki, czy też śpiewanie utworów związanych z wyświetlonymi obrazkami. Bardzo często wykorzystywane są piosenki popularnych autorów i wykonawców. Śpiewającym artystom, oprócz kapitanów drużyn, przygrywał zespół Wojciecha Kowalewskiego (Malina Kowalewski Band). Uczestników przygotowywał do występu Mateusz Polit.

Opis rund (lata 2001-2004)[edytuj | edytuj kod]

Runda 1[edytuj | edytuj kod]

Na sześciu kolorowych ekranach były wyświetlane słowa piosenki. Drużyna, która odgadywała, miała najpierw odsłonić jedną z cyfr, i, zaśpiewać piosenkę z tym słowem. Wśród sześciu ekranów znajdowały się także dwa na różowym tle (w pierwszych trzech odcinkach na czerwonym tle). Wtedy pojawiał się głos wściekłej krowy i prawo do odgadywania przejęła drużyna przeciwna. Po odgadnięciu piosenki było jeszcze pytanie premia, za które można było otrzymać dodatkowy punkt.

Runda 2[edytuj | edytuj kod]

Rebusy. Na czterech środkowych ekranach wyświetlano cztery obrazki. Drużyny miały za zadanie zaśpiewać po cztery piosenki (były dwa zestawy, w każdym jedna drużyna miała trzy piosenki, druga jedną, przy drugim zestawie odwrotnie) z co najmniej dwoma skojarzeniami do tych obrazków.

Runda 3[edytuj | edytuj kod]

Zasady podobne jak w rundzie pierwszej, jednak było pięć pól.

Runda 4[edytuj | edytuj kod]

"Runda Maliny". Zespół grał utwór, w którym wplecione były trzy inne piosenki. Zadaniem drużyn było ich odgadnięcie i zapisanie ich tytułów na otrzymanych kartkach.

Runda 5[edytuj | edytuj kod]

Zasady podobne jak w rundzie pierwszej i trzeciej, z tym że były cztery pola, w tym jedno różowe.

Runda 6[edytuj | edytuj kod]

Zagadki Maliny. Zespół grał wstęp, tzw. przygrywkę. Kto zorientował się, o jaką piosenkę chodzi, wstawał i zaczynał śpiewać. Jeśli odgadł prawidłowo – zespół grał dalej, jeśli nie – śpiewał a capella.

Opis rund (2005)[edytuj | edytuj kod]

Runda 1[edytuj | edytuj kod]

Na sześciu kolorowych ekranach były wyświetlane słowa piosenki. Drużyna, która odgadywała, miała najpierw odsłonić jedną z cyfr, i, zaśpiewać piosenkę z tym słowem. Wśród sześciu ekranów znajdowały się także dwa na różowym tle (w pierwszych trzech odcinkach na czerwonym tle). Wtedy pojawiał się głos wściekłej krowy i prawo do odgadywania przejęła drużyna przeciwna. Po odgadnięciu piosenki było jeszcze pytanie premia, za które można było otrzymać dodatkowy punkt.

Runda 2[edytuj | edytuj kod]

Rebusy. Na czterech środkowych ekranach wyświetlano cztery obrazki. Drużyny miały za zadanie zaśpiewać po trzy piosenki (były dwa zestawy, w każdym jedna drużyna miała trzy piosenki, druga jedną, przy drugim zestawie odwrotnie) z co najmniej dwoma skojarzeniami do tych obrazków.

Runda 3[edytuj | edytuj kod]

Pod Batutą. Gra orkiestra Malina Kowalewski Band, tylko że to Rudi Schuberth będzie dyrygentem i kolejno dodawał instrument. Za podanie poprawnego tylko 1 instrumentu można otrzymać 3 punkty, za dwa instrumenty - 2 punkty, a za mniej niż 3 instrumenty - 1 punkt.

Runda 4[edytuj | edytuj kod]

Zasady podobne jak w rundzie pierwszej, z tym że było pięć wyrazów.

Runda 5[edytuj | edytuj kod]

Mruczanki. Osoby mruczą znany przebój. Przed zaprezentowaniem wideo pada podpowiedź od prowadzącego. Po odgadnięciu wideo pojawia się jeszcze raz tym razem z utworem który odgadli.

Runda 6[edytuj | edytuj kod]

Zagadki Maliny. Zespół grał wstęp, tzw. przygrywkę. Kto zorientował się, o jaką piosenkę chodzi, wstawał i zaczynał śpiewać. Jeśli odgadł prawidłowo – zespół grał dalej, jeśli nie – śpiewał a capella.

Scenografia[edytuj | edytuj kod]

Scenografia programu przez cały czas emitowania programu nie uległa nadzwyczajnym zmianom. Składała się ona ze sceny prowadzącego gdzie z tyłu znajdowało się 6 telewizorów oraz ozdoba przypominająca piszczałki. W studiu znajdowało się kilka ozdobnych ścianek przypominające budynki z dziwnymi oknami. Za orkiestrą znajdowało się logo śpiewające fortepiany z niewielką otoczką,po prawej i lewej stronie znajdowały się monitory na których był wyświetlany klucz wiolinowych w niektórych odcinkach zamiast klucza był inny obrazek.Na scenie znajdowało się logo programu Scenografia była wielokolorowa. W odcinkach 1-3 brązowa-jasno brązowo-niebieska, Odcinki 4 - 88 pomarańczowo-jasnoniebieska-niebieska,Odcinki 89 - 100 pomarańczowo-turkusowa-jasno turkusowa. większą zmianę przeszła w odcinku 101 za prowadzącym usunięto piszczałki zastępując je logiem śpiewających fortepianów oraz usunięto otoczkę z loga znajdującego się przy orkiestrze a była w kolorach pomarańczowym-błękitnym (dodatkowo znajdowały się tam niewielkie jasne paski) - niebieskim. Wersja zmodyfikowanej scenografii obowiązywała do końca istnienia programu.

Lista odcinków[edytuj | edytuj kod]