Świątynia Wielkiego Dzwonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świątynia Wielkiego Dzwonu
w Pekinie
Ilustracja
Wieża dzwonu
Państwo  Chiny
Miejscowość Pekin
Wyznanie buddyzm
Historia
Data budowy 1733
Dane świątyni
Stan obecny Muzeum Starych Dzwonów
Położenie na mapie Chin
Mapa lokalizacyjna Chin
Świątynia Wielkiego Dzwonu w Pekinie
Świątynia Wielkiego Dzwonu
w Pekinie
Ziemia39°58′05,3″N 116°19′54,9″E/39,968139 116,331917

Świątynia Wielkiego Dzwonu (chiń. upr. 大钟寺; chiń. trad. 大鐘寺; pinyin: Dàzhōng Sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w dzielnicy Haidian w Pekinie. Zbudowano ją w 1733 roku; pierwotnie nosiła nazwę Juesheng Si. Dzwon, od którego pochodzi jej obecna nazwa, umieszczono w niej 10 lat później[1].

Świątynia składa się z przedniego dziedzińca, trzech równolegle ustawionych par pawilonów i znajdującej się na tyłach wieży bębna[2].

Dzwon, znany pod nazwą Huayan[2], odlano w 1403 roku[1]. Odlano sześć takich dzwonów, jednak pozostałe pięć nie przetrwało do naszych czasów[2]. Pierwotnie znajdował się on w świątyni Wanshou[2]. Mierzy 6,87 m wysokości i waży 46,5 tony; jego obwód wynosi 3,3 m, zaś grubość ścian 0,22 m[2]. Na powierzchni dzwonu wyryto kompletny tekst Avatamsaka Sutra[2].

Od 1985 roku w świątyni mieści się Muzeum Starych Dzwonów, w którego zbiorach znajduje się kilkaset zabytkowych dzwonów z Chin i innych krajów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Big Bell Temple ( Dazhongsi ) (ang.). travelchinaguide.com. [dostęp 24 kwietnia 2010].
  2. a b c d e f Big Bell Temple (ang.). china-tour.cn. [dostęp 24 kwietnia 2010].