Święta Góra (Góry Krucze)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święta Góra
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Kamienne
Góry Krucze
Wysokość 701 m n.p.m.
Wybitność 175 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Święta Góra
Święta Góra
Ziemia50°42′06,62″N 16°00′49,90″E/50,701839 16,013861

Święta Góra (701 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w Górach Kruczych.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone jest w środkowo-zachodniej części Gór Kruczych, na wschód od centrum miejscowości Lubawka.

Fizjografia[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie o podkreślonym kopulastym kształcie wyraźnie góruje nad Lubawką. Wznosi się w niewielkiej odległości na północny zachód od wzniesienia Sołtysia, jako najwyższa kulminacja w północnej części Gór Kruczych. Wzniesienie zwieńcza krótkie ramie, odchodzące od głównego grzbietu w kierunku południowo-zachodnim, od którego oddzielone jest Przełęczą Pośródka. Wzniesienie ma kształt kopuły o stromo opadających zboczach i mniej stromym i wydłużonym wschodnim zboczu, które opada w stronę Przełęczy Pośródka. Położenie góry na południowo-zachodnim skraju części północnej Gór Kruczych, po wschodniej stronie Lubawki oraz kształt i wyraźna część szczytowa z masztem nadajnika czynią górę rozpoznawalną w terenie.

Góra zbudowana z odpornych, dolnopermskich skał wulkanicznych, głównie z trachybazaltów i trachyandezytów, oraz skał kwaśnych, ryolitów i brekcji ryolitowwych, w otoczeniu skał osadowych czerwonego spągowca. Wszystkie te utwory należą do zachodniego skrzydła niecki śródsudeckiej.

Cały szczyt i zbocza porasta rozległy las świerkowy regla dolnego, z domieszką innych gatunków drzew liściastych.

Całą górę oplata gęsta sieć dróg i ścieżek, z których część związana jest z kultowym charakterem terenu. Jedna ze stromych ścieżek pątniczych prowadzi z Lubawki na szczyt północno-zachodnim zboczem. Przy ścieżce znajduje się wiele zdewastowanych figur i kapliczek z XVII i XIX wieku. Największa kaplica znajduje się pod szczytem góry.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Na szczycie Świętej Góry w ostatnich latach XIX wieku zbudowano drewnianą wieżę widokową z pośrednimi galeriami o wysokości 16 m. Wieża uległa zniszczeniu w 1937 roku.
  • Wzniesienie oraz okoliczne tereny łącznie z Lubawką, w przeszłości były pod władaniem opactwa cysterskiego w Krzeszowie. W okresie kontrreformacji w latach sześćdziesiątych XVI wieku rozpoczęła się rekatolicyzacja, która miała utrwalić katolicyzm na terenach, gdzie panowała inna wiara. W okresie tym wiejskie drogi, rynki miast i miasteczek zapełniały się kapliczkami i figurami świętych, powstawało wiele miejsc kultowych i pątniczych z kalwariami łącznie, jedna z nich dzięki cystersom z Krzeszowa powstała w XVII wieku na Świętej Górze.
  • Na zachodnich zboczach Świętej Góry w kilku nieczynnych kamieniołomach występują typowe ryolity masywne. Są to skały o barwie szaro-różowej lub różowo-fioletowej o skrytokrystalicznym lub bardzo drobnoziarnistym tle skalnym, na którym widoczne są liczne, nieregularnie rozsiane tabliczkowe prakryształy skaleni: sanidynu i albitu.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Podnóżem szczytu prowadzą szlaki turystyczne: pieszy, rowerowy i narciarski:

szlak turystyczny zielony zielony – wschodnim podnóżem przechodzi fragment szlaku z Lubawki do Krzeszowa prowadzący przez środkową część Gór Kruczych
szlak rowerowy czerwony czerwony – rowerowy prowadzący przez środkową część Gór Kruczych, który zaczyna się w Lubawce
szlak narciarski zielony zielony – szlak narciarski prowadzi po leśnych drogach, trawersujących zbocza Świętej Góry. Początek i koniec przy dolnej stacji wyciągu orczykowego

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]