Światowy Kodeks Antydopingowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Światowy Kodeks Antydopingowy – dokument określający zasady walki z dopingiem w rozgrywkach sportowych. Został zaakceptowany i przyjęty do stosowania 5 marca 2003 roku, podczas Światowej Konferencji Antydopingowej w Kopenhadze. W tym samym dniu Kodeks został podpisany przez członków Rady Fundacyjnej Światowej Agencji Antydopingowej (WADA), stając się prawnie obowiązującym dokumentem antydopingowym w środowisku sportowym.

Opracowanie Kodeksu trwało dwa lata, a w proces ten zaangażowanych było wiele instytucji środowisk sportowych. Zastąpił on obowiązujący do tej pory Kodeks Antydopingowy Ruchu Olimpijskiego.

Światowy Kodeks Antydopingowy ma strukturę trójpoziomową:

  • Poziom 1 - KODEKS - podstawowy dokument zawierający następujące elementy:
    • definicja dopingu,
    • organizacja walki z dopingiem,
    • zasady przestrzegania przepisów antydopingowych,
    • rola i odpowiedzialność uczestników działalności sportowej,
    • zasady współpracy, edukacji i wykonywania badań naukowych,
    • zasady przeprowadzania kontroli antydopingowej.
  • Poziom 2 - STANDARDY MIĘDZYNARODOWE
    • lista zabronionych substancji i metod,
    • zasady przeprowadzania kontroli antydopingowej,
    • standardy akredytacji laboratoriów,
    • procedury analityczne próbek antydopingowych,
    • standardy dla edukacji i badań naukowych.
  • Poziom 3 - MODELE
    • szczegółowe, "modelowe" rozwiązania oparte na przepisach Kodeksu Antydopingowego.

Dwie pierwsze części mają moc prawną, natomiast trzecia część zawiera przykłady dobrych rozwiązań z możliwością ich stosowania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]