Świergotek nowozelandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świergotek nowozelandzki
Corydalla novaeseelandiae[1]
(J. F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Podgatunek nominatywny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pliszkowate
Rodzaj Corydalla
Gatunek świergotek nowozelandzki
Synonimy
  • Alauda novae Seelandiae J. F. Gmelin, 1789[2]
  • Anthus novaeseelandiae (J. F. Gmelin, 1789)[1]
Podgatunki
  • C. n. novaeseelandiae (J. F. Gmelin, 1789)
  • C. n. chathamensis L. Lorenz von Liburnau, 1902
  • C. n. aucklandicus G. R. Gray, 1862
  • C. n. steindachneri Reischek, 1889
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Świergotek nowozelandzki[4] (Corydalla novaeseelandiae) – gatunek małego ptaka z rodziny pliszkowatych (Motacillidae). Występuje na Nowej Zelandii.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków C. novaeseelandiae[5]:

Autorzy Handbook of the Birds of the World Alive (a tym samym IUCN) do C. novaeseelandiae zaliczają także 5 podgatunków przez innych systematyków wyodrębnianych jako osobny gatunek o nazwie świergotek australijski (Corydalla australis)[2][4][5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Jest to ptak mierzący od 16 do 19 cm i masie ciała wynoszącej 40 g. Posiada maskujące ubarwienie, wierzch głowy i pasek przez oko brązowe, skrzydła także, z ciemniejszymi lotkami i kreskowaniem. Ogon jeszcze ciemniejszy, ale spód ciała i reszta głowy jasna. Brązowe dziób i nogi.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczyna lęgi w sierpniu. Około 3 białych jaj z brązowymi kropeczkami wysiaduje 14–15 dniach. Pisklęta uzyskują lotność po 14–16 dniach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Corydalla novaeseelandiae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Tyler, S.: Australasian Pipit (Anthus novaeseelandiae). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  3. Corydalla novaeseelandiae. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. a b Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Motacillidae Horsfield, 1821 - pliszkowate - Wagtails and pipits (wersja: 2019-07-29). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-18].
  5. a b F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Waxbills, parrotfinches, munias, whydahs, Olive Warbler, accentors, pipits (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]