Żółta Ściana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy turni. Zobacz też: osuwisko w jarze Wielickiej Wody.
Pośrednia Grań i Żółta Ściana
Żółta Ściana i wspinający się na nią taternicy

Żółta Ściana (słow. Žltá stena, niem. Gelbe Wand, węg. Sárga-fal[1]) – turnia w słowackich Tatrach Wysokich. Różne źródła podają różną jej wysokość: 2169 m n.p.m.[1] lub 2182 m[2]. Wyrasta z północno-wschodnich stoków Pośredniej Grani, wznosząc się po południowej stronie ponad Doliną Małej Zimnej Wody i dolnym końcem Dolinki Lodowej[1]. Od głównego szczytu masywu jest oddzielona Przełączką pod Żółtą Ścianą (Štrbina za Žltou stenou)[3].

Nazwa szczytu pochodzi od spowodowanej porostami żółtej barwy skał w niektórych miejscach. Od strony Doliny Małej Zimnej Wody tworzy bardzo stromą ścianę z zerwami o wysokości ok. 180 m[4]. W ścianie tej znajdują się drogi wspinaczkowe, jedne z najtrudniejszych w całych Tatrach. Z tarasu przed Schroniskiem Téryego często można w tej ścianie dostrzec taterników.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wejścia turystyczne:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  4. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  5. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XVII. Spąga – Rywociny. Warszawa: Sport i Turystyka, 1973, s. 97-113.