Żeberka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żeberka – element handlowy pozyskany z półtuszy wieprzowej z kością z części brzusznej odcięta od schabu po linii prostopadłej w odległości 3 cm od przyczepu żeber, a następnie po linii biegnącej poniżej dolnej krawędzi mostka i żeber chrząstkowych z przodu po przedniej krawędzi kości żeber, od tyłu po tylnej krawędzi kości ostatniego żebra.

Wycinając przy żebrach powinna zostać cienka warstwa mięsa od boczku. Skład żeberka wchodzą wszystkie kości żeber i mięśnie międzyżebrowe. Powierzchnia czysta nie zakrwawiona, bez pomiażdżonych kości. Nie dopuszcza się oślizłość nalot pleśni, części rozmrożone mogą być wilgotne. Dopuszcza się lekkie przekrwienia od podgardla. Barwa mięśni jasnoróżowa do czerwonej dopuszcza się zmatowienia. Barwa tłuszczu biała z odcieniem kremowym lub lekko różowym, w przypadku mięsa i tłuszczu mrożonego dopuszcza się nieznaczne zszarzanie barwy na powierzchni. Zapach swoisty charakterystyczny dla mięsa świeżego bez oznak zaparzenia i rozpoczynającego się psucia, niedopuszczalny zapach płciowy.