Żyła oczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żyła oczna (górna i dolna) (łac. vena ophtalmica superior et inferior) – krew odpływająca z oczodołów zbiera się w dwa większe pnie żylne:

Zastawki[edytuj | edytuj kod]

Żyły oczne nie mają zastawek.

Zespolenia[edytuj | edytuj kod]

Żyły oczne licznie zespalają się z żyłami twarzy, również z żyłami jamy nosowej i ze splotem skrzydłowym.

Połączenia z żyłami sąsiednimi odgrywają ważną rolę we wznowieniu krążenia ocznego w przypadkach niedrożności głównego pnia.

Odpływ krwi żylnej z oczodołu[edytuj | edytuj kod]

  1. W kierunku powierzchownych żył twarzy - przez żyłę kątową;
  2. W głąb do zatoki jamistej - przez żyłę oczną do żył twarzy - bardzo ważne w przypadku większych wahań ciśnień w układzie krążenia jamy czaszki.

Odwracalność prądu krwi jest możliwa dzięki temu, że w żyłach ocznych nie ma zastawek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka. T. III. Warszawa: PZWL, 1993, s. 368-369. ISBN 83-200-1628-2.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.