Žan Kranjec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Žan Kranjec
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1992
Lublana, Słowenia
Klub SD Novinar
Debiut w PŚ 5.03 2011, Kranjska Gora (DNQ1 – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 22.12 2013, Alta Badia
(23. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 17.12 2017, Alta Badia
(3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Roccaraso 2012 Drużynowo
brąz Roccaraso 2012 Gigant
brąz Roccaraso 2012 Kombinacja
brąz Quebec 2013 Gigant

Žan Kranjec (ur. 15 listopada 1992 w Lublanie) – słoweński narciarz alpejski, czterokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Žan Kranjec pojawił się 23 listopada 2007 roku w Geilo, gdzie w zawodach juniorskich zajął 49. miejsce w gigancie. W 2010 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Mont Blanc, zajmując 23. miejsce w slalomie i 27. miejsce w gigancie. Jeszcze trzykrotnie startował w zawodach tego cyklu, największy sukces osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Roccaraso w 2012 roku, gdzie wspólnie z kolegami z reprezentacji zwyciężył w zawodach drużynowych. Na tej samej imprezie był także trzeci w gigancie i kombinacji. Kranjec zdobył także brązowy medal w gigancie podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Quebecu, przegrywając tylko z Aleksandrem Aamodtem Kilde z Norwegii oraz Włochem Alexem Zingerle.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 5 marca 2011 roku w Kranjskiej Gorze, gdzie nie zakwalifikował się do drugiego przejazdu w gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 22 grudnia 2013 roku w Alta Badia, zajmując 23. miejsce w tej samej konkurencji. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 17 grudnia 2017 roku w Alta Badia, gdzie rywalizację w gigancie ukończył na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Austriak Marcel Hirscher i Henrik Kristoffersen z Norwegii.

W 2013 roku startował na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie w gigancie zajął 22. pozycję. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek nie ukończył giganta, a w slalomie zajął 32. miejsce. W międzyczasie brał udział w igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując 23. miejsce w gigancie. Na tych samych igrzyskach startował także w slalomie, ale nie ukończył zawodów. Podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2017 roku wystartował w obu konkurencjach technicznych, jednak ponownie nie dotarł do mety. W 2018 roku zajął czwarte miejsce w gigancie podczas igrzysk w Pjongczangu. Walkę o podium przegrał tam z Francuzem Alexisem Pinturault o 0,42 sekundy. Rok po igrzyskach, na mistrzostwach świata w Åre, zajął 5. miejsce w gigancie oraz 17. pozycję w slalomie.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
23. 19 lutego 2014 Rosja Soczi Gigant 2:45,29 +3,19 Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF 22 lutego 2014 Rosja Soczi Slalom 1:41,84 Austria Mario Matt
4. 18 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Gigant 2:18,04 +1,73 Austria Marcel Hirscher
DNF1 22 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Slalom 1:38,99 - Szwecja André Myhrer

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
22. 15 lutego 2013 Austria Schladming Gigant 2:28,92 +5,05 Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF1 13 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Gigant 2:34,16 Stany Zjednoczone Ted Ligety
32. 15 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Slalom 1:57,47 +9,33 Francja Jean-Baptiste Grange
DNF1 17 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:13,31 - Austria Marcel Hirscher
DNF2 19 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 1:34,75 - Austria Marcel Hirscher
5. 15 lutego 2019 Szwecja Åre Gigant 2:20,24 +1,04 Norwegia Henrik Kristoffersen
17. 17 lutego 2019 Szwecja Åre Slalom 2:05,86 +2,28 Austria Marcel Hirscher

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
27. 1 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Supergigant 1:29,71 +3,55 Francja Maxence Muzaton
23. 2 lutego 2010 Francja Region Mont Blanc Slalom 1:30,97 +5,01 Szwajcaria Reto Schmidiger
31. 30 stycznia 2011 Szwajcaria Crans-Montana Gigant 2:19,62 +5,63 Francja Alexis Pinturault
15. 31 stycznia 2011 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:28,54 +3,86 Szwajcaria Reto Schmidiger
56. 3 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 1:37,34 +4,62 Słowenia Boštjan Kline
11. 3 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja ? ? Szwajcaria Reto Schmidiger
50. 4 lutego 2011 Szwajcaria Crans-Montana Supergigant 1:22,44 +3,86 Słowenia Boštjan Kline
28. 2 marca 2012 Włochy Roccaraso Zjazd 1:11,99 +2,45 Stany Zjednoczone Ryan Cochran-Siegle
17. 3 marca 2012 Włochy Roccaraso Supergigant 1:02,73 +1,31 Szwajcaria Ralph Weber
1.FIS gold medal.png 5 marca 2012 Włochy Roccaraso Drużynowo ?
3.FIS bronze medal.png 7 marca 2012 Włochy Roccaraso Gigant 2:39,50 +0,85 Norwegia Henrik Kristoffersen
5. 9 marca 2012 Włochy Roccaraso Slalom 1:38.44 +1,73 Finlandia Santeri Paloniemi
3.FIS bronze medal.png 9 marca 2012 Włochy Roccaraso Kombinacja 31,49 pkt +29,13 pkt Stany Zjednoczone Ryan Cochran-Siegle
39. 22 lutego 2013 Kanada Québec Zjazd 1:30,95 +3,90 Szwajcaria Nils Mani
17. 24 lutego 2013 Kanada Québec Supergigant 58,49 +1,36 Austria Thomas Mayrpeter
3.FIS bronze medal.png 25 lutego 2013 Kanada Québec Gigant 2:20,75 +0,75 Norwegia Aleksander Aamodt Kilde
DNF2 26 lutego 2013 Kanada Québec Slalom 1:59,40 Austria Manuel Feller

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Alta Badia17 grudnia 2017 (gigant) - 3. miejsce
  2. Austria Saalbach-Hinterglemm19 grudnia 2018 (gigant) - 1. miejsce
  3. Andora Soldeu16 marca 2019 (gigant) - 3. miejsce
  4. Austria Sölden27 października 2019 (gigant) - 3. miejsce
  5. Włochy Alta Badia22 grudnia 2019 (gigant) - 3. miejsce
  6. Szwajcaria Adelboden11 stycznia 2020 (gigant) - 1. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]