Zsigmond Bubics

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Žigmund Bubics)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zsigmond Bubics
Ilustracja
Herb Zsigmond Bubics
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1821
Ozora
Data i miejsce śmierci 22 maja 1907
Baden
biskup koszycki
Okres sprawowania 1887 – 1906
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 22 lipca 1844
Nominacja biskupia 16 września 1887
Sakra biskupia 20 listopada 1887
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 listopada 1887
Miejscowość Wielki Waradyn
Konsekrator Lörinc Schlauch
Współkonsekratorzy Mihály Pável,
Johann Baptist Nogáll

Zsigmond Bubics (ur. 17 marca 1821 w Ozora, zm. 22 maja 1907 w Baden) – węgierski duchowny rzymskokatolicki, malarz, biskup koszycki.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Po odbyciu studiów teologicznych w Pázmáneum, 22 lipca 1844 w Wiedniu otrzymał święcenia prezbiteriatu. Następnie pracował jego wykładowca teologii. Z powodu niekorzystnych okoliczności został nauczycielem w rodzinie Paula Eszterházy, a następnie administratorem jego majątku. Na tych stanowiskach poświęcił się również malarstwu i odbył podróże studyjne do Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji i Włoch. Otrzymał kanonię w Wielkim Waradynie.

Trzykrotnie był nominowany na stanowiska biskupie, jednak Stolica Apostolska odmawiała zatwierdzenia jego kandydatury. 30 maja 1887 mianowany został biskupem koszyckim, co zatwierdził 16 września 1887 papież Leon XIII. 20 listopada 1887 w Wielkim Waradynie przyjął sakrę biskupią z rąk łacińskiego biskupa wielkowaradyńskiego Lörinca Schlaucha. Współkonsekratorami byli rumuńskokatolicki biskup wielkowaradyński Mihály Pável oraz łaciński biskup pomocniczy wielkowaradyński Johann Baptist Nogáll.

W swojej diecezji krzewił kulturę węgierską i węgierską świadomość narodową. M.in. nakazał, aby kazania i pieśni w kościołach były wykonywane w języku węgierskim (zarządzenie to faktycznie nie było respektowane). Wysyłał węgierskich duchownych do Stanów Zjednoczonych w celu opieki duszpasterskiej wśród emigrantów, jak również celem zapobieżenia wzrostu popularności idei pansłowiańskich wśród słowackiej emigracji. Protestował przeciwko legalizacji swobody wyznania.

Posiadał cenną kolekcję dzieł sztuki, którą w 1896 przekazał koszyckiemu muzeum. Pod koniec życia podupadł na zdrowiu. 1 lutego 1906 rządy w diecezji objął administrator apostolski bp Augustín Fischer-Colbrie. Bp Bubics zmarł 22 maja 1907 w podwiedeńskim Baden. Pochowany został w koszyckiej katedrze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]