Ʃ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy litery alfabetu łacińskiego. Zobacz też: Σ – litera alfabetu greckiego i ʃ – oznaczenie Międzynarodowego alfabetu fonetycznego.
Ʃ
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła Ʃ
Minuskuła ʃ
Podstawowe pismo łacinka
Podstawowy alfabet MAF
Pochodzenie
Twórca Isaac Pitman
Oparty na grafemie Σ, ſ
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Esz (Ʃ, ʃ) jest literą alfabetu łacińskiego. Została wprowadzona przez Isaaca Pitmana w roku 1847 do jego alfabetu fonetycznego do oznaczania spółgłoski szczelinowej zadziąsłowej bezdźwięcznej. Obecnie jest używana w IPA oraz w alfabetach kilku języków afrykańskich.

Majuskuła esz przypomina literę grecką sigma (Σ σ ς), natomiast minuskuła przypomina literę "długie s" (ſ) i symbol całki (∫).

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

ZnakƩʃ
Nazwa w UnikodzieLatin capital letter eshLatin small letter esh
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowodziesiętnieszesnastkowo
Unikod425U+01A9643U+0283
UTF-8198 169c6 a9202 131ca 83
Odwołania znakowe SGMLƩƩʃʃ