Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła
Minuskuła
Podstawowy alfabet staronordyjski
Pochodzenie
Oparty na grafemie A
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Ꜷ, ꜹ – litera rozszerzonego alfabetu łacińskiego wykorzystywana dawniej w języku staronordyjskim. Odpowiadała dźwiękom [ɔ̃] (nosowemu o), [ø] (samogłosce półprzymkniętej przedniej zaokrąglonej), [øː] (długi wariant wspomnianej samogłoski) i [au][1].

Kodowanie[edytuj | edytuj kod]

Znak
Nazwa w UnikodzieLatin Capital Letter AuLatin Small Letter Au
Kodowaniedziesiętnieszesnastkowodziesiętnieszesnastkowo
Unikod42806U+A73642807U+A737
UTF-8234 156 182ea 9c b6234 156 183ea 9c b7
Odwołania znakowe SGMLꜶꜶꜷꜷ

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael Everson i inni, Proposal to add medievalist characters to the UCS, International Organization for Standardization, 30 stycznia 2006.