(1749) Telamon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(1749) Telamon
Odkrywca Karl Reinmuth
Data odkrycia 23 września 1949
Numer kolejny 1749
Oznaczenie tymczasowe 1949 SB
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Trojańczyk
obóz grecki
Półoś wielka 5,1722 au
Mimośród 0,1078
Peryhelium 4,6143 au
Aphelium 5,7302 au
Okres obiegu
wokół Słońca
11 lat 281 dni 13 godzin
Średnia prędkość 13,09 km/s
Inklinacja 6,08°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 64,898 km
Okres obrotu 16,975 h
Albedo 0,073
Jasność absolutna 9,5m

(1749) Telamonplanetoida z grupy trojańczyków z obozu greckiego okrążająca Słońce w ciągu 11 lat i 282 dni w średniej odległości 5,17 au. Została odkryta 23 września 1949 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Karla Reinmutha. Nazwa planetoidy pochodzi od Telamona, jednego z uczestników wojny trojańskiej. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1749) 1949 SB.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(1748) Mauderli
(1749) Telamon  
(1750) Eckert