(4385) Elsässer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(4385) Elsässer
Odkrywca Cornelis van Houten,
Tom Gehrels
Data odkrycia 24 września 1960
Numer kolejny 4385
Oznaczenie tymczasowe 2534 P-L
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Pas główny
Półoś wielka 3,1666 au
Mimośród 0,1834
Peryhelium 2,5859 au
Aphelium 3,7474 au
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 233 dni 6 godzin
Inklinacja 0,58°
Charakterystyka fizyczna
Okres obrotu (5 h 34 min 12 s) h
Jasność absolutna 12,9m

(4385) Elsässerplanetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 233 dni w średniej odległości 3,17 j.a. Została odkryta 24 września 1960 roku Cornelis van Houten, Tom Gehrels w Obserwatorium Palomar. Nazwa planetoidy pochodzi od Hansa F. Elsässera (ur. 1929), profesora astronomii na Uniwersytecie w Heidelbergu, pierwszego dyrektora Max-Planck-Institut für Astronomie[1]. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4385) 2534 P-L.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(4384) Henrybuhl
(4385) Elsässer  
(4386) Lüst