1. Flotylla U-Bootów Weddingen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1. Flotylla U-Bootów „Weddingen”
Ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 27 września 1935
Patron Otto Weddigen
Dowódcy
Pierwszy Karl Dönitz
Ostatni Werner Winter
Działania zbrojne
1939–1945
Organizacja
Dyslokacja Kilonia, Brest
Rodzaj sił zbrojnych marynarka wojenna
Rodzaj wojsk okręty podwodne
Podległość FdU/BdU
Skład 140 okrętów: IIB, IIC, IID
po 1941: VIIB, VIIC, VIIC41, VIID, XB

1. Flotylla U-Bootów „Weddingen” – pierwsza bojowa flotylla okrętów podwodnych Kriegsmarine, powstała w Niemczech 27 września 1935 roku. 1. Flotylla stanowiła jądro niemieckiej floty podwodnej w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej, oraz jedną z najważniejszych jednostek U-Bootwaffe podczas całego konfliktu.

Jednostka stacjonowała początkowo w Kilonii, a po zdobyciu baz na atlantyckim wybrzeżu Francji, w Breście. Patronem jednostki był poległy podczas I wojny światowej Otto Weddigen. Pierwszym dowódcą flotylli był komodore Karl Dönitz, który po objęciu 1 stycznia 1936 roku przez tego ostatniego stanowiska Führer der Unterseeboote (FdU), został zastąpiony przez kapitäna zur see Otto Loycke.

Po utworzeniu flotylli, w pierwszymi okrętami w jej składzie były weszły U-7 pod dowództwem Kurta Freiwalda, U-8 z Geraldem Grosse, U-9 dowodzony przez Hansa-Günthera Looffa, U-10 z Heinzem Scheringerem, U-11 pod dowództwem Hansa Rösinga oraz U-12 z Wernerem von Schmidtem. W czasie istnienia flotylli, w jej skład weszło 140 okrętów podwodnych typów IIB, IIC, IID, po 1941 roku zaś VIIB, VIIC, VIIC41, VIID, XB.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franz Kurowski: U-48: The Most Successful U-Boat of the Second World War. Frontline Books, 2012. ISBN 1-84832-606-8.
  • Jak Mallmann Showell: The U-Boat Century. Annapolis: Naval Institute Press, 2006. ISBN 1-59114-892-8.