1/VIII Batalion Wartowniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1/VIII Batalion Wartowniczy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Tradycje
Kontynuacja 19 batalion celny
Organizacja
Dyslokacja Wejherowo
Formacja Bataliony Wartownicze
Podległość DOG Toruń
DOG „Pomorze”
Rozmieszczenie 1.VIII batalionu wartowniczego.png

1/VIII Batalion Wartowniczy – pododdział Wojska Polskiego pełniący służbę ochronną na granicy II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

1/VIII batalion wartowniczy sformowano w 1919 roku[1]. Funkcjonował w strukturze Okręgu Generalnego Toruń[2]. W skład batalionu wchodziło dowództwo oraz 4 kompanie po 3 plutony. W dowództwie, oprócz dowódcy batalionu, służyli oficerowie: sztabowy, adiutant, prowiantowy i kasowy; podoficerowie: mundurowy, prowiantowy, rusznikowy, sanitarny oraz 6 ordynansów[2].

Pod koniec września 1920 roku zapadła w Ministerstwie Spraw Wojskowych decyzja o likwidacji Korpusu Strzelców Granicznych[3]. 29 września 1920 dyrektywa Ministerstwa Spraw Wojskowych nakazała batalionom wartowniczym ochronę granic. W sumie na 48 baonów wartowniczych, do służby granicznej przeznaczono 21 baonów[4]. Rozporządzeniem MSWojsk. z 13 listopada 1920 nakazano luzowanie kolejnych pułków Strzelców Granicznych]. 4 pułk Strzelców Granicznych, pełniący służbę na granicy zachodniej od Bałtyku do granicy DOG „Poznań”, oraz batalion morski ochraniający granicę morską, luzowały trzy bataliony wartownicze: nr 2/I z siedzibą dowództwa w Chojnicach, nr 4/I w Kościerzynie, oraz nr 1/VIII z Wejherowa[5].

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 3046/Org z dnia 24 marca 1921 roku[6], na bazie 1/VIII batalionu wartowniczego powstał 19 batalion celny[7].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Luzowanie oddziałów Strzelców Granicznych w DOG „Pomorze” rozpoczęto 4 grudnia 1920 roku. Całość granic przylegających do tego okręgu podzielono na pięć odcinków. Odcinek morski[a] obsadził batalion nr 1/VIII z miejscem postoju sztabu w Redzie(?)[5]. Długość odcinka wynosiła 105 km[8]. Dowództwa kompanii rozlokowano na Oksywiu, Helu i w Krokowie[9].

Sąsiednie bataliony

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Od Kolebek wzdłuż granicy morskiej do południowego brzegu jeziora Żarnowieckiego[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]