117 Dywizja Strzelców (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
117 Dywizja Strzelców
117. Jäger-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 11 kwietnia 1943
Rozformowanie maj 1945
Tradycje
Rodowód 717 Dywizja Piechoty
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

117 Dywizja Strzelców (niem. 117. Jäger-Division) – jedna z niemieckich dywizji strzelców. Utworzona została 11 kwietnia 1943 r. w Jugosławii z 717 Dywizji Piechoty.

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Po sformowaniu, które polegało jedynie na zmianie nazwy, dywizję przerzucono na Peloponez, gdzie pełniła służbę do września 1944 r. Później wzięła udział w odwrocie z Bałkanów tocząc po drodze ciężkie walki z jugosłowiańskimi partyzantami. W 1945 r. dywizja walczyła z oddziałami Armii Czerwonej, a w momencie upadku Berlina zmierzała do Austrii w celu dołączenia do 6 Armii Pancernej SS. Dowództwo jednostki zdecydowało się na zwrot na zachód, by uniknąć niewoli sowieckiej. Ostatecznie 117 Dywizja Strzelców poddała się Amerykanom pod Steyr w maju 1945[1].

Zbrodnie wojenne[edytuj | edytuj kod]

15 grudnia 1943 roku w greckim miasteczku Kalawrita żołnierze 117 Dywizji Strzelców wymordowali niemal wszystkich mężczyzn i chłopców. Łącznie zamordowano około 700 osób[2].

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • General der Gebirgstruppen Karl von le Suire (od 1 maja 1943),
  • Generalleutnant August Wittmann (od 10 lipca 1944)
  • Generalmajor Hans Kreppel(od 10 marca 1945)[3].

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • 737. pułk strzelców
  • 749. pułk strzelców
  • 670. pułk artylerii
  • 116. batalion rozpoznawczy
  • 117. batalion niszczycieli czołgów
  • 117. batalion inżynieryjny
  • 117. batalion łączności
  • 177 batalion zapasowy
  • 117. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

W grudniu 1944 r. dywizja wchłonęła dwa forteczne bataliony piechoty (1004 i 1005), a w marcu 1945 r. 944. armijny pułk artylerii nabrzeżnej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]