118 Dywizja Strzelców (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
118 Dywizja Strzelców
118. Jäger-Division
ilustracja
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1 kwietnia 1943
Rozformowanie maj 1945
Tradycje
Rodowód 718 Dywizja Piechoty
Dowódcy
Pierwszy Josef Kübler
Ostatni Hubert Lamey
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja  Serbia Nedicia
Rodzaj sił zbrojnych lądowe
Formacja Wehrmacht
Rodzaj wojsk piechota

118 Dywizja Strzelców (niem. 118. Jäger-Division) – jedna z niemieckich dywizji strzelców. Utworzona została w kwietniu 1943 w Serbii z 718 Dywizji Piechoty.

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Początkowo dywizja stacjonowała w Serbii pełniąc obowiązki okupacyjne i zwalczając partyzantkę. Później została przerzucona do Hercegowiny a latem 1944 na wybrzeże Dalmacji. Na początku 1945 jednostkę skierowano na front wschodni i walczyła na Węgrzech i w Austrii. Szlak bojowy dywizja zakończyła w Klagenfurcie w maju 1945, gdy poddała się wojskom brytyjskim[1].

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Josef Kübler (od 1 kwietnia 1943),
  • Oberst Rudolf Gertler (w lipcu 1944)
  • Generalmajor Hubert Lamey (od 10 lipca 1940 do końca)[2].

Skład[edytuj | edytuj kod]

  • 738. pułk strzelców
  • 750. pułk strzelców
  • 668. batalion artylerii (później pułk)
  • 118. batalion cyklistów
  • 118. batalion niszczycieli czołgów
  • 118. batalion inżynieryjny
  • 118. batalion łączności
  • 118. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]