11 Pułk Artylerii Haubic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
11 Pułk Artylerii Haubic
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Dowódcy
Pierwszy płk Michał Czyżykow
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 3 Brygada Artylerii Haubic

11 Pułk Artylerii Haubic – pułk artylerii polskiej ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany we wsi Ugrojedy (okolice Sum) rozkazem dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR nr 001 z 1 kwietnia 1944. Przysięgę żołnierze pułku złożyli 6 listopada 1944 pod Warszawą.

Dowódca pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Michał Czyżykow

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

  • 2 dywizjon artylerii haubic
  • park artyleryjski

żołnierzy – 653 (oficerów – 70, podoficerów - 186, szeregowców - 397)

sprzęt:

  • 122 mm haubice - 20
  • rusznice przeciwpancerne - 20
  • samochody - 53
  • ciągniki - 25

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Pułk wchodził w skład 3 Brygady Artylerii Haubic.

Walczył w 1944 o przyczółki na zachodnim brzegu Wisły, wspierając ogniem 3 Dywizję Piechoty.

Na Wale Pomorskim walczył pod Borujskiem i Żabinem. Uczestniczył także w walkach w rejonie Starej Odry, Ruppiner-Kanal i Hawelą.

Szlak bojowy zakończył 8 maja 1945 pod Stolzenhagen[1].

1 armia lwp.png Wal pomorski 1945.png Forsowanie odry 1 1945.png Forsowanie odry 2 1945.png Forsowanie odry 3 1945.png
Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ways 1967 ↓, s. 132-133.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.