11 Pułk Piechoty (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego 11 Pułku Piechoty we Francji. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „11”.
11 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1940
Dowódcy
Pierwszy ppłk piech. August Emil Fieldorf
Ostatni ppłk piech. Józef Mordarski
Działania zbrojne
kampania francuska 1940
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 4 Dywizja Piechoty

11 Pułk Piechoty (11 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego we Francji.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Prace organizacyjne mające na celu ustalenie wstępnej obsady oficerskiej 11 pułku piechoty wchodzącej organizacyjnie w skład 4 Dywizji Piechoty rozpoczęto 19 kwietnia 1940 we francuskim obozie wojskowym Les Sables-d′ Ollone, a od 15 maja 1940 w ośrodku Parthenay. 22 maja 1940 roku Naczelny Wódz rozkazem nr 415/Tj.O.I./40 polecił formować 4 Dywizję Piechoty, a w jej składzie 11 pułk piechoty. Z dniem 24 maja 1940 kadra pułku ponad 120 oficerów i podoficerów gotowa była na przyjęcie poborowych z Francji i nielicznych ochotników, którzy przedarli się z terenu Polski. Od 3 czerwca do pułku zaczęli przybywać pierwsi rekruci z emigracji, byli to w większości poborowi starszych roczników. Ogółem od 3 do 14 czerwca 1940 do pułku wcielono ok. 1 000 żołnierzy. Rekrutów w większości umundurowano, ale pułk nie otrzymał prawie żadnego wyposażenia i środków transportu. Jako broń przydzielono kilkadziesiąt sztuk archaicznych czarno prochowych karabinów (cała dywizja otrzymała 260 szt.) 11 mm Gras mle 1874 i 600 szt amunicji do nich. W trakcie prac organizacyjnych nad formowaniem, pułk 17 czerwca 1940 na rozkaz Ministra Spraw Wojskowych przewieziono, do miejscowości Saintes przy ujściu Loary. 18 czerwca pułk podjął marsz do portu La Pallice w pobliżu portu w La Rochelle. Podczas przygotowań do wymarszu władze francuskie pozbawiły 11 pułk posiadanej przez niego broni. Skąd po zwolnieniu 80% żołnierzy z emigracji z Francji, na brytyjskim węglowcu "Abderpool", w dniach 19-20 czerwca, reszta pułku wraz innymi żołnierzami 4 DP oraz innych oddziałów odpłynęła do Wielkiej Brytanii[1][2][3].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

  • Dowódcy pułku[4]
ppłk piech. August Emil Fieldorf
ppłk piech. Józef Mordarski
  • Szef sztabu - mjr dypl. piech. Wojciech Korsak[5]
  • Dowódca I batalionu - ppłk piech. Józef Mordarski, kpt. Jerzy, Hieronim Koczay[5]
  • Dowódca II batalionu - ppłk piech. Otton Paweł Zieliński[5]
  • Dowódca III batalionu - mjr piech. Aleksander Nowaczyński[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Smoliński, Ewakuacja Wojska Polskiego do Wielkiej Brytanii w czerwcu 1940 str.39-44 i 86-94, 1996.
  2. Janusz Zuziak, Wojsko Polskie we Francji 1939-1940. Organizacja i działania bojowe str. 134-135, 2013.
  3. Witold Biegański, Zaczęło się w Coetquidan. Z dziejów polskich jednostek regularnych we Francji. str. 133-135, 1977.
  4. Radziwiłłowicz 1994 ↓, s. 98-101.
  5. a b c d Kryska-Karski i Barański 1971 ↓, s. 56-57.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945. T. 5. Londyn: 1971.
  • Józef Smoliński: Ewakuacja Wojska Polskiego do Wielkiej Brytanii w czerwcu 1940. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Egros, 1996. ISBN 83-86268-59-X.
  • Witold Biegański: Zaczęło się w Coếtquidan. Z dziejów polskich jednostek regularnych we Francji. Warszawa: MON, 1977.
  • Dariusz Radziwiłłowicz: Zarys dziejów 4 Dywizja Piechoty Zmechanizowana 1808-1994. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08377-0.
  • Janusz Zuziak: Wojsko Polskie we Francji 1939-1940. Organizacja i działania bojowe. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2013. ISBN 978-837399-580-2.