11 Pułk Piechoty Obrony Krajowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego 11 Pułku Piechoty Obrony Krajowej. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „11”.

11 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Jičín (niem. 11. Landwehrinfanterieregiment Jičín) – pułk piechoty cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony 1 maja 1889 roku[1].

Okręg uzupełnień Obrony Krajowej Jiczyn (cz. Jičín) na terytorium 9 Korpusu[1].

Kolory pułkowe: trawozielone (grasgrün), guziki srebrne z numerem „11”.

W lipcu 1914 roku skład narodowościowy pułku: 63% – Czesi, 36% – Niemcy[2].

W latach 1903–1914 pułk stacjonował Jiczynie, za wyjątkiem 3. batalionu, który załogował w Jaromierzu[1].

Pułk wchodził w skład 51 Brygady Piechoty Obrony Krajowej należącej do 26 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej[3].

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w 1914 i 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: Cmentarz wojenny nr 167 – Ryglice, Cmentarz wojenny nr 71 – Łosie. W 1917 kilku żołnierzy pochowanych zostało na cmentarzu wojennym w Chełmie.

11 kwietnia 1917 roku oddział został przemianowany na 11 Pułk Strzelców (niem. 11 Schützen-Regimenter).

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • 1903–1906 – płk Simeon Addobbati
  • 1907–1908 – płk Franz Alexandrowicz
  • 1909–1913 – płk Moritz Jesser
  • płk Emil Stangl (1914[1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]