133 Eskadra Myśliwska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
133 Eskadra Myśliwska
Ilustracja
Godło malowane na samolotach eskadry
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1933
Rozformowanie 1937
Dowódcy
Pierwszy por. pil. Eugeniusz Zygmunt Sączewski
Ostatni por. pil. Tadeusz Jeziorowski
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Poznań
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość III/3 dywizjon myśliwski

133 eskadra myśliwska (133 em) – pododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

133 eskadra myśliwska została sformowana na podstawie rozkazu L.dz. 2446/tjn. org. Ministra Spraw Wojskowych z dnia 7 lipca 1933 roku. Godłem eskadry był stylizowany biały kruk.

Eskadra została zorganizowana na lotnisku Ławica w Poznaniu, w składzie III dywizjonu myśliwskiego 3 pułku lotniczego. Jednostka otrzymała z 131 em samoloty PWS-10.

W dniu 8 lipca 1934 roku w czasie lotu zginął kpr. pil. Jerzy Walentiej.

Wiosną 1935 roku eskadra przezbrojona została w samoloty PZL P-7a. W październiku 1937 roku eskadra została rozformowana. Personel eskadry wraz z samolotami przeniesiony został na lotnisko Skniłów, gdzie utworzył 162 eskadrę myśliwską.

Dowódcy eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • por. pil. Eugeniusz Zygmunt Sączewski (1933-1934)
  • por. pil. Feliks Gazda (od 13 maja 1934)
  • por. pil. Tadeusz Jeziorowski (od 15 IX 1937)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.