142 Zwienigorodzki Pułk Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 142 Zwienigorodzkiego Pułku Piechoty. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer 142.
142 Zwienigorodzki Pułk Piechoty
Ilustracja
Odznaka pamiątkowa
Historia
Państwo  Imperium Rosyjskie
Sformowanie 16 sierpnia 1806
Rozformowanie 1917
Nazwa wyróżniająca Zwienigorodzki
Tradycje
Święto 5 lipca
Rodowód Jakucki Rezerwowy Pułk Piechoty
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Orzeł
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 36 Dywizja Piechoty

142 Zwienigorodzki Pułk Piechoty (ros. 142-й пехотный Звенигородский полк) – oddział piechoty Armii Imperium Rosyjskiego.

16 sierpnia 1806 z jednej grenadierskiej i trzech muszkieterskich rot Sielenginskiego Pułku Muszkieterów został sformowany Jakucki Pułk Muszkieterów, w składzie trzech batalionów. 22 lutego 1811 oddział został przemianowany na Jakucki Pułk Piechoty. 28 stycznia 1833 w skład pułku zostały włączone: I i III batalion Kozłowskiego Pułku Piechoty oraz II batalion 35 Pułku Strzelców (Jegrów). Od tego czasu pułk liczył sześć batalionów.

13 października 1863 Jakucki Rezerwowy Pułk Piechoty został przeformowany w Zwienigorodzki Pułk Piechoty. 25 marca 1864 pułk otrzymał numer „142”. Do 1914 oddział stacjonował w mieście Orzeł.

W 1914 pułk wchodził w skład I Brygady 36 Dywizji Piechoty (13 Korpus Armijny).

W 1909 w pułku pełnił służbę ppłk Witold Otocki-Dołęga.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Buczinskij
  • płk Aleksander Wasiljewicz Szeriemietow
  • płk Paweł Andriejewicz Nikitin
  • płk Gieorgij Nikołajewicz Wienieckij

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Raspisanije suchoputnych wojsk 1836-1914, Petersburg 1914.
  • Wiesław Caban, Służba rekrutów Królestwa Polskiego w armii carskiej w latach 1831-1873, Warszawa 2001, ​ISBN 83-7181-209-4​.
  • A. A. Kersnowski, Istorija russkoj armii, Moskwa 1994.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]