15 cm sFH 13

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
15 cm schwere Feldhaubitze 13
sFH 13 w muzeum w Ontario
sFH 13 w muzeum w Ontario
Dane podstawowe
Państwo Związek Północnoniemiecki Cesarstwo Niemieckie
III Rzesza III Rzesza
Rodzaj haubica
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 149,7 mm
Długość lufy 2550 mm (L/17)
Donośność 8 675 m
Prędkość pocz. pocisku 381 m/s (pocisk o masie 43,5 kg)
Masa 2250 kg (w położeniu bojowym)
3000 kg (w położeniu marszowym)
Kąt ostrzału 0° do +45° (w pionie)
5° (w poziomie)
Szybkostrzelność 4 strz./min

15 cm schwere Feldhaubitze 13, 15 cm s.FH 13, dosł. "ciężka haubica polowa" - niemieckie działo o kalibrze 149,7 mm, używane w okresie I wojny światowej i II wojny światowej. Produkowana była jeszcze po I wojnie światowej, do czasu wprowadzenia do uzbrojenia nowszego modelu, czyli haubicy 15 cm sFH 18.

Pomimo tego, że haubica ta miała starą konstrukcję, to z powodzeniem była wykorzystywana też i w II wojnie światowej. Główną zaletą jej była o połowę mniejsza masa niż nowszego modelu (15 cm s.FH 18), co miało istotne znaczenie przy przemieszczaniu się po kiepskich drogach. Wadą była jednak niższa donośność. Obsługa była też utrudniona ze względu na wąski kąt ostrzału poziomego, wynikający z zastosowania łoża jednoogonowego. W nowszym modelu zastosowano już łoże dwuogonowe, kosztem zwiększenia masy działa.

W chwili wybuchu II wojny światowej Niemcy posiadali 696 sztuk tej broni. W pierwszym etapie wojny broń ta przydzielona była do niemieckich dywizji piechoty III i IV fali mobilizacyjnej.

Amunicja[edytuj | edytuj kod]

W haubicy 15 cm sFH 13 stosowano amunicję rozdzielnego ładowania. Osobno ładowało się pocisk i osobno łuskę z ładunkami prochowymi. W łusce umieszczano od 1 do 8 woreczków z prochem. Ich ilość zależała od dystansu na jaki zamierzano strzelać.

Używano następujących pocisków:

- 15 cm Gr.18 – pocisk burzący o masie 40,8 kg

- 15 cm Gr.19 – pocisk burzący o masie 43,5 kg

- 15 cm Gr.19 Nb – pocisk dymny o masie 39 kg

- 15 cm Gr.19 Be – pocisk przeciwbetonowy o masie 43,5 kg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Engelmann Joachim, German Heavy Field Artillery 1934–1945, 1995, str. 3-8.
  • Широкорад А. Б., БОГ ВОЙИЫ ТРЕТЬЕГО РЕЙХА, Москва 2003, str. 72-73 i str. 343-344.
  • Handbuch Die Munition der deutschen Geschütze und Werfer, Berlin 1940.