161 Eskadra Myśliwska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
161 Eskadra Myśliwska
Ilustracja
Godło 161 eskadry myśliwskiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy por. pil. Tadeusz Jeziorowski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Lwów
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[a]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość III/6 dywizjon myśliwski

161 Eskadra Myśliwska (161 em) – pododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego II RP.

161 esk mysl.png

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eskadra została sformowana jesienią 1937 roku na lotnisku Lwów-Skniłów, w składzie III Dywizjonu Myśliwskiego 6 Pułku Lotniczego. Organizatorem i pierwszym dowódcą eskadry był por. pil. Tadeusz Jeziorowski. W kampanii wrześniowej 1939 walczyła w składzie lotnictwa Armii „Łódź”, operując z lotniska polowego Widzew-Ksawerów. Na uzbrojeniu eskadry znajdowało się osiem samolotów PZL P.11c i dwa PZL P.11a.

Godłem eskadry według projektu był „Indyk". Projekt godła nie został prawdopodobnie zaakceptowany przez dowódcę eskadry. Według relacji ppor. pil. Czesława. Główczyńskiego eskadra przyjęła godło „Latający gronostaj z czerwonymi skrzydłami”[1].

Obsada etatowa eskadry we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – kpt. pil. Władysław Szczęśniewski
  • zastępca dowódcy – por. pil. Władysław Goettel
  • oficer techniczny – ppor. tech. rez. Kazimierz Dereń
  • szef mechaników – st. majster wojsk. Władysław Popielewski
  • szef administracyjny – st. sierż. Władysław Zieliński
Piloci:
  • ppor. pil. Jan Dzwonek
  • ppor. pil. Tadeusz Koc
  • ppor. pil. Kazimierz Rębalski
  • ppor. pil. Marian Trzebiński
  • pchor. pil. Wiesław Choms
  • pchor. pil. Edward Kramarski
  • pchor. pil. Andrzej Malarowski
  • pchor. pil. Piotr Ruszel
  • st. sierż. pil. Prymus Grygułowicz-Kuszlis[2])
  • plut. pil. Marian Domagała
  • plut. pil. Franciszek Prętkiewicz
  • kpr. pil. Feliks Gmur
  • kpr. pil. Antoni Seredyn
  • st. szer. pil. Karol Sumara
  • st. szer. pil. Stanisław Węgliński

Zwycięstwa pilotów 161 eskadry[edytuj | edytuj kod]

Według Biura Historycznego PSP w Londynie:

2.9.1939;
  • ppor. pil. Dzwonek, pchor. pil. Kramarski – 1 Hs 126
  • ppor. pil. Koc, ppor. pil. Rębalski, pchor. pil. Malarowski – 1 Ju 86
  • ppor. pil. Koc – 1/2 Bf 110
  • ppor .pil. Dzwonek – 1 Bf 110 – uszkodzony

3.9.1939

  • plut. pil. Prętkiewicz – 1 He 45
  • ppor. pil. Trzebiński – 1 Do 17

6.9.1939

  • plut. pil. Prętkiewicz – 1/2 He 111
  • plut. pil. Prętkiewicz – 1/3 He 111 – uszkodzony

16.9.1939[potrzebny przypis]

  • ppor. pil. Koc – 1 R-5 (radziecki)[b]
  • kpr. pil. Gmur – 1 He 111 – uszkodzony

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  2. W istocie 17 września. Łukasz Łydżba. Lwowiacy kontra R.5. "Lotnictwo z Szachownicą" nr 4/2013(50), s.24-26.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pawlak 1991 ↓, s. 139.
  2. Pawlak 1982 ↓, s. 88.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.