16 Pułk Piechoty Obrony Krajowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 16 Pułku Piechoty Obrony Krajowej. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „16”.
Pułk Piechoty Obrony Krajowej Kraków Nr 16
Landwehrinfanterieregiment Krakau Nr 16
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1889
Rozformowanie 1917
Nazwa wyróżniająca Kraków
Tradycje
Kontynuacja Pułk Strzelców Nr 16
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Kraków
Rodzaj sił zbrojnych c. k. Obrona Krajowa
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 46 Dywizja Piechoty OK

16 Pułk Piechoty Obrony Krajowej Kraków (LIR Krakau Nr. 16) – pułk piechoty cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

W 1889 roku w Krakowie został sformowany Galicyjski Pułk Piechoty Obrony Krajowej Nr 16.

W latach 1903–1914 komenda i trzy bataliony stacjonowały w Krakowie.

Okręg uzupełnień Obrony Krajowej Kraków na terytorium 1 Korpusu.

Kolory pułkowe: trawiasty (grasgrün), guziki srebrne z numerem pułku „16”.

W sierpniu 1914 roku pułk wchodził w skład 91 Brygady Piechoty Obrony Krajowej należącej do 46 Dywizji Piechoty Obrony Krajowej[1].

W lipcu 1914 roku 82% żołnierzy pułku stanowili Polacy[2].

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w 1915 roku w Galicji w okolicach Dąbrowy Tarnowskiej. Największe straty jednostka poniosła w bitwie pod Gorlicami. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 250 w Gręboszowie, 251 w Ujściu Jezuockim, 255 w Wietrzychowicach oraz 263 w Zaborowie.

11 kwietnia 1917 roku jednostka została przemianowana na Pułk Strzelców Nr 16 (niem. Schützenregiment Nr. 16).

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • ppłk / płk Seweryn Ritter von Jelita Żelawski (1 V 1889 – 1891 → komendant 8 Pułku Piechoty OK)
  • płk Eduard von Steinitz (1891 – 1894 → komendant 8 Brygady Piechoty)
  • ppłk / płk Ludwig von Bastl (1894 – 1 XII 1897 → stan spoczynku, 22 III 1908 mianowany tytularnym generałem majorem[3])
  • płk Franciszek Michniowski (1897 – 1899 → komendant 36 Pułku Piechoty OK)
  • ppłk / płk Ferdinand Leminger von Chodenburg (1899 – 1902 → stan spoczynku, 17 V 1908 mianowany tytularnym generałem majorem[4])
  • ppłk / płk Franz von Georgi (1902 – 1908 → komendant 57 Brygady Piechoty)
  • płk Karol von Schwarz (1908 – 1 VIII 1911 → stan spoczynku, 13 VII 1913 mianowany tytularnym generałem majorem[5])
  • płk Heinrich von Dürfeld (1911 – 1915 → komendant 65 Brygady Piechoty)
  • ppłk Myron Tarnawskyj (1918)
Oficerowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]