1 Pułk Artylerii Motorowej (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 1 Pułku Artylerii Motorowej (1 DPanc). Zobacz też: 1 Pułk Artylerii Motorowej - stronę ujednoznaczniającą.
1 Pułk Artylerii Motorowej
Ilustracja
Odznaka pułku
Historia
Państwo  Polska
Rozformowanie 1947
Dowódcy
Pierwszy mjr Kazimierz Choroszewski
Ostatni ppłk Marian Borzysławski
Działania zbrojne
Front zachodni
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 1 Dywizja Pancerna
Szlak bojowy pułku w składzie 1 DPanc
1 Pułk Artylerii Motorowej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie
Sztandar pułku
Proporczyk pułku

1 Pułk Artylerii Motorowej (1 pam) - oddział artylerii samobieżnej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk był organiczną jednostką artylerii 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka o trakcji samobieżnej.

Kontynuował tradycje 1 pułku artylerii górskiej, sformowanego w 1918. Pod nazwą 1 Pułku Artylerii Motorowej występował od 1931. Stacjonował w garnizonie Stryj.

Swoje święto obchodził 16 września, w rocznicę bitwy pod Dytiatynem w 1920, w której brała udział jego 4 bateria[a].

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Odtworzony we Francji w 1940. Po ewakuacji do Wielkiej Brytanii 16 lipca 1940 odtworzony jako 10 dywizjon artylerii motorowej. Reorganizowany kilkakrotnie, powraca ostatecznie do swojej pierwotnej nazwy - 1 pam 14 sierpnia 1942 .

Najcięższe walki stoczył w rejonach Soignolles - La Croix, Falaise - Chambois, Gandawy, Bredy, Kanału Mark, Kapelsche Veer i Kusten - Kanał - Papenburg.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku:

Oficerowie pułku:

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Struktura[2]:

Symbole pułku[edytuj | edytuj kod]

Sztandar
Na tarczach: wizerunek Matki Boskiej Kochawińskiej, św. Barbary, odznaka pułkowa i herb miasta Stryj. Na czerwonym tle nazwy miejscowości i daty walk pułku.

Sztandar ufundowany przez społeczeństwo województwa stanisławowskiego i wręczony pułkowi 22 listopada 1938.

Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[3].

Odznaka pamiątkowa
Głównym elementem odznaki jest krzyż (swastyka) o formie przyjętej dla jednostek górskich sprzed 1939 roku (stylizowany starosłowiański znak solarny), połączony z krzyżującymi się lufami. Na centralną część nałożone jest koło zębate, podzielone na cztery równe części, pokryte na przemian barwami pułku: czarną i szmaragdową. Na poszczególnych częściach centralnego koła inicjały jednostki 1 PAM. Odznaka oficerska pozłacana, ramiona swastyki pokryte białą emalią.

Barwy: proporczyk na kołnierz czarno-szmaragdowy.

Znaki na pojazdach: Znakpoj1pamot.png TablrozpWP 1.png

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Po bitwie pod Dytiatynem marszałek Józef Piłsudski nadał wybitej całkowicie 4 baterii nazwę Baterii śmierci. Nazwę tę przekazał 1 baterii , która od tej pory nosiła na prawym rękawie odznakę pamiątkową, przedstawiającą trupią czaszkę na tle czarnego trójkąta.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Szczurowski: Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-918-X.
  • Zbigniew Wawer: Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk : Bellona, 1992. ISBN 83-11-08218-9.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie 1939-1945 : (wojska lądowe). Rzeszów: Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Tadeusz Antoni Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939-1947 : geneza i dzieje. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
  • Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.