1 Pułk Rozpoznawczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Pułk Rozpoznawczy
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1943
Tradycje
Rodowód dywizjon rozpoznawczy I KP
Kontynuacja 1 Samodzielny Szwadron CKM
Dowódcy
Pierwszy ppłk Emil Gruszecki
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk rozpoznanie
Podległość 1 Dywizja Pancerna
Oznaka I Korpusu PSZ na Zachodzie

1 Pułk Rozpoznawczyjednostka rozpoznawcza 1 Dywizji Pancernej.

Dywizjon rozpoznawczy[edytuj | edytuj kod]

Universal Carrier - podstawowe wyposażenie dywizjonu

Powstał w 1 października 1940 jako dywizjon rozpoznawczy I Korpusu Polskiego. Na jego dowódcę wyznaczony został ppłk Emil Gruszecki. Dywizjon zakwaterowano w Perth. Początkowo posiadał dwa improwizowane samochody pancerne Bedford OXA oraz cztery Bren Carriery. Nie otrzymał żadnego czołgu. Szwadron czołgów przekazano do 1 pułku czołgów, a w jego miejsce zorganizowano szwadron samochodów pancernych.

W lipcu 1941 dywizjon otrzymał taką liczbę Universal Carrierów, która pokryła potrzeby etatowe szwadronów. Rozpoczęto intensywne szkolenie żołnierzy. W październiku zwiadowcy szkolili się wspólnie z pododdziałami szkockiej 51 Dywizji występując jako "strona przeciwna". W trakcie ćwiczeń dywizjon "wziął do niewoli" znaczną liczbę "jeńców".

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo
  • szwadron dowodzenia
  • trzy szwadrony liniowe

Dwa szwadrony miały być wyposażone w samochody pancerne a jeden w czołgi[a].

W składzie 1 Dywizji Pancernej[edytuj | edytuj kod]

Humber - samochód pancerny pułku

8 kwietnia 1942 dowódca I Korpusu podporządkował dywizjon dowódcy 1 Dywizji Pancernej[1]. Trzy dni później dyon zmienił miejsce postoju. Stacjonował w Deer Park Camp. Na przełomie czerwca i lipca rozpoczęły się stopniowe dostawy sprzętu pancernego. Pułk otrzymał samochody Daimler Dingo oraz Humber. Rozpoczęto przeszkalanie żołnierzy na nowym sprzęcie.

30 czerwca 1942 dywizjon został przeformowany w 1 Pułk Rozpoznawczy według brytyjskiego etatu Nr I/44/1 o stanie 860 oficerów i szeregowych[2]. W maju 1943 pułk musiał zdać wszystkie samochody Daimler. Dwa szwadrony liniowe czasowo pozostawały bez zasadniczego wyposażenia. Jednak w końcu miesiąca otrzymano nowe samochody Humber. Od tego momentu pułk dysponował całym wyposażeniem pancernym przewidzianym etatem.

W związku z przejściem 1 DPanc na nowe etaty, z dniem 1 października 1943 rozwiązano l Pułk Rozpoznawczy.

Pułkiem rozpoznawczym dywizji został pancerny pułk rozpoznawczy - 10 Pułk Strzelców Konnych. Na bazie kadry i sprzętu 1 Pułku Rozpoznawczego sformowano 1 Samodzielny Szwadron CKM.

Struktura organizacyjna pułku[edytuj | edytuj kod]

Daimler Dingo - samochód pancerny pułku

dowództwo

  • szwadron dowodzenia
    • pluton sztabowy
    • pluton techniczno-gospodarczy
    • pluton regulacji ruchu
  • cztery szwadrony liniowe
    • pluton dowódcy
    • pięć plutonów samochodów pancernych
  • pluton łączności
  • czołówka naprawcza

Kadra pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku:

  • ppłk Emil Gruszecki (1 X 1940 - 30 VI 1941)
  • ppłk dypl. Antoni Grudziński (30 VI 1941 - 13 VII 1942)
  • mjr dypl. Zbigniew Dudziński (13 VII 1942 - 5 III 1943)
  • mjr Andrzej Szajowski (5 - 20 III 1944)
  • mjr Marian Kochanowski (5 IV 1944 - 1 VII 1946)
  • rtm. Jerzy Nowakowski (1 VII 1946 - 10 IV 1947)

Oficerowie pułku:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Faktycznie był wyposażony również w samochody pancerne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna ... s. 122.
  2. Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna ... s. 133, 135.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juliusz S. Tym, 1. Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie, Wydawnictwo ZP Grupa Sp. z o.o., ​ISBN 978-83-61529-27-9​.
  • Zbigniew Wawer: Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk : Bellona, 1992. ISBN 83-11-08218-9.
  • Tadeusz Antoni Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939-1947 : geneza i dzieje. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
  • Zbigniew Lalak: Broń pancerna w PSZ 1939-1945. Warsaw: Pegaz-Bis : O.K. Media, 2004. ISBN 83-922002-0-9.