1 złoty wzór 1990

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 złoty wzór 1990
awers rewers
Dane podstawowe
Emitent Narodowy Bank Polski
Nominał 1 złoty
Rocznik 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
Emisja
Mennica Mennica Państwowa,

Mennica Polska S.A.

Nakład 550 185 122 szt.
Data emisji 1 stycznia 1995
Projektant Stanisława Wątróbska-Frindt (awers),
Ewa Tyc-Karpińska (rewers)
Opis fizyczny
Masa 5 g
Średnica 23 mm
Materiał miedzionikiel MN25
Rant na przemian gładki i ząbkowany
Stempel zwykły
Uwagi moneta obiegowa

1 złoty wzór 1990 – moneta jednozłotowa, wprowadzona do obiegu w dniu denominacji z 1 stycznia 1995 r., zarządzeniem z 29 listopada 1994 r.[1] Została zastąpiona złotówką wzór 2017 o zmodyfikowanym wzorze awersu[2][3][4].

Złotówkę wzór 1990 bito w latach 1990–2016[2].

Awers[edytuj | edytuj kod]

W centralnym punkcie umieszczono godło – orła w koronie, pod łapą orła, z prawej strony, znak mennicy – litery M W, poniżej rok bicia, dookoła napis: „RZECZPOSPOLITA POLSKA”[4].

Rewers[edytuj | edytuj kod]

Na tej stronie znajduje się cyfra nominału 1, pod nią napis „ZŁOTY”, całość otoczona ozdobnym wieńcem[4].

Nakład[edytuj | edytuj kod]

Monetę bito w miedzioniklu MN25 na krążku o średnicy 23 mm, masie 5 gramów, z rantem na przemian ząbkowanym i gładkim, według projektów:

w Mennicy Państwowej / Mennicy Polskiej S.A[4]. Nakłady monety w poszczególnych latach przedstawiały się następująco[3]:

Rocznik Mennica Znak mennicy Nakład (sztuk)
1 złoty 1990 Mennica Państwowa MW 20 240 000
1 złoty 1991 Mennica Państwowa MW 60 080 000
1 złoty 1992 Mennica Państwowa MW 102 240 000
1 złoty 1993 Mennica Państwowa MW 20 904 000
1 złoty 1994 Mennica Państwowa MW 69 956 000
1 złoty 1995 Mennica Państwowa MW 99 740 122
1 złoty 2008 Mennica Polska S.A. MW 5 000 000
1 złoty 2009 Mennica Polska S.A. MW 34 000 000
1 złoty 2010 Mennica Polska S.A. MW 3 000 000
1 złoty 2012 Mennica Polska S.A. MW 10 000 000
1 złoty 2013 Mennica Polska S.A. MW 21 000 000
1 złoty 2014 Mennica Polska S.A. MW 35 250 000
1 złoty 2015 Mennica Polska S.A. MW 39 000 000
1 złoty 2016 Mennica Polska S.A. MW 29 775 000

Opis[edytuj | edytuj kod]

W 2005 r. Mennica Polska, z okazji 10 lat w obiegu, wyemitowała zestawy kwadratowych klip okolicznościowych, w skład których wchodził również numizmat przedstawiający w centralnej części po obu stronach rysunki awersu i rewersu złotówki wzór 1990. Na awersie w miejscu cyfr określających rok bicia umieszczono napis „1995–2005”. Numizmaty te powstały na metalicznych kwadratach o wymiarach 32 × 32 mm w czterech wersjach[5]:

  • w miedzioniklu (tak samo jak w przypadku monety wprowadzonej do obiegu) – masa 16,9 grama, nakład 5000 sztuk,
  • w miedzi – masa 16,5 grama, nakład 2000 sztuk,
  • w srebrze Ag925 – masa 20,81 grama, nakład 1000 sztuk,
  • w złocie Au900 – masa 34 gramów, nakład 50 sztuk.

Ponieważ emitentem zestawów okolicznościowych była Mennica Polska, a nie Narodowy Bank Polski, numizmaty te nie są monetami w dosłownym tego słowa znaczeniu. Mimo to, w niektórych polskich katalogach wymieniane są na równi z monetami obiegowymi[5].

Wersje próbne[edytuj | edytuj kod]

Istnieje wersja tej monety należąca do serii próbnych w niklu z roku 1990, z wypukłym napisem PRÓBA na rewersie, wybita w nakładzie 500 sztuk oraz wersja próbna technologiczna, z 1995 r., w miedzioniklu, z wypukłym napisem PRÓBA na awersie, w nieznanym nakładzie[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Parchimowicz, Monety polskie, wyd. drugie, Szczecin: Nefryt, 2003, s. 325.
  2. a b Narodowy Bank Polski - Internetowy Serwis Informacyjny [dostęp 2017-10-17].
  3. a b Narodowy Bank Polski - Internetowy Serwis Informacyjny [dostęp 2017-10-17].
  4. a b c d Narodowy Bank Polski - Internetowy Serwis Informacyjny [dostęp 2017-10-17].
  5. a b Janusz Parchimowicz, Katalog monet polskich obiegowych i kolekcjonerskich od 1916, wyd. 17, Szczecin: Nefryt, 2008, s. 123, ISBN 978-83-87355-54-8.
  6. Janusz Parchimowicz, Monety polskie, wyd. drugie, Szczecin: Nefryt, 2003, s. 384.