2018 VG18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2018 VG18
Ilustracja
Orbita 2018 VG18 w Układzie Słonecznym
Odkrywca Scott Sheppard
David Tholen
Chad Trujillo[1][2]
Data odkrycia 10 listopada 2018[2]
Charakterystyka orbity (2020-05-31)
Przynależność
obiektu
TNO[3]
Półoś wielka 81,3 ± 0,3[3] au
Mimośród 0,535 ± 0,003[3]
Peryhelium 37,8 ± 0,1[3] au
Aphelium 124,9 ± 0,5[3] au
Okres obiegu
wokół Słońca
734 ± 5[3] lata
Inklinacja 24,40 ± 0,01[3]°
Charakterystyka fizyczna
Średnica ok. 500[1],
ok. 884(?)[4] km
Jasność absolutna 3,72 ± 0,52[3]m

2018 VG18 – duży obiekt transneptunowy odkryty w 2018 roku.

Odkrycie i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Został odkryty 10 listopada 2018 przez Scotta Shepparda, Davida Tholena i Chada Trujillo podczas poszukiwań planety X za pomocą teleskopu Subaru[1] (potwierdzone na początku grudnia 2018 za pomocą teleskopu Magellana).

Odkrywcy nadali jemu nieoficjalną nazwę „Farout”[1].

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Szacowana na 120 au odległość obiektu od Słońca czyniła go w czasie odkrycia najdalszym zaobserwowanym ciałem Układu Słonecznego[1], okrążającym słońce po orbicie około 3,5 raza większej niż Pluton[5]. Istnieje hipoteza, iż tak obszerna orbita jest efektem oddziaływania grawitacyjnego hipotetycznej Planety X[5].

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Obiekt ma ok. 500 km średnicy, sferyczny kształt i różowy odcień, który zazwyczaj jest efektem występowania dużej ilości lodu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Discovered: The most-distant solar system object ever observed (ang.). carnegiescience.edu, 2018-12-17. [dostęp 2018-12-19].
  2. a b Gareth V. Williams. 2018 VG18. „Minor Planet Electronic Circulars”. 2018-Y14, 2018-12-17. Minor Planet Center. ISSN 1523-6714 (ang.). 
  3. a b c d e f g h 2018 VG18 w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.) [dostęp 2020-12-22].
  4. Wm. Robert Johnston: List of Known Trans-Neptunian Objects (ang.). Johnston's Archive, 2020-08-18. [dostęp 2020-12-22].
  5. a b A new dwarf planet called Farout is the most distant we’ve ever seen (ang.). New Scientist. [dostęp 2018-12-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]