205 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
205 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 6 Pułk Piechoty Legionów
Dowódcy
Pierwszy ppłk Piotr Parfianowicz
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
obrona Lwowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 35 Dywizja Piechoty

205 Pułk Piechoty (205 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego.

205 Pułk Piechoty (Rezerwowy) sformowany został poza planem mobilizacyjnym „W”, w I rzucie mobilizacji powszechnej, w dniach 31 sierpnia – 4 września 1939 przez 6 pułk piechoty Legionów w Wilnie z przeznaczeniem dla 35 Dywizji Piechoty Rezerwowej.

III batalion pod dowództwem kpt. Jana Żmudzińskiego 12 września zabezpieczał postój Wołyńskiej Brygady Kawalerii z kierunku Mińska Mazowieckiego zajmujac pozycje na wschodnim skraju lasu zastowskiego (na zachód od Starej Miłosnej)[1]. Następnie wziął udział w obronie Warszawy, pozostajac w odwodzie dowódcy pododcinka „Południowo-Wschodniego” (odcinek „Warszawa-Wschód”)[2].

Obsada personalna 205 pp[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca pułku – ppłk piech. Piotr Parfianowicz († 1940 Charków)
  • I batalion – mjr piech. Wilhelm II Wilczyński[3]
    • 1 kompania strzelecka –
    • 2 kompania strzelecka –
    • 3 kompania strzelecka – ppor. Wacław Kuczuk
    • 1 kompania ckm – kpt. Jan Daniuszewicz
II batalion
  • dowódca batalionu – mjr Franciszek Kraus († 1940 Charków)
  • 4 kompania strzelecka – por. Stanisław Korendo
  • 5 kompania strzelecka – ppor. Jerzy Aleksander Kliks
  • 6 kompania strzelecka – por. Jan Zdzisław Majewski
  • dowódca 2 kompanii ckm – ppor. Stanisław Mazoń
III batalion[4]
  • dowódca batalionu – kpt. piech. Jan Żmudziński
  • adiutant – ppor. rez. Edward Krojeberg
  • dowódca 7 kompanii strzeleckiej – por. Władysław Szemieto †13 IX 1939 Mińsk Maz.
  • dowódca I plutonu – por. rez. Kazimierz Błażewicz (od 13 IX dowódca kompanii)
  • dowódca II plutonu – ppor. rez. Jerzy Mirecki
  • dowódca 8 kompanii strzeleckiej – por. Jan Jurkowski
  • dowódca I plutonu – ppor. rez. Wacław Klincewicz
  • dowódca 9 kompanii strzeleckiej – ppor. Zygmunt Stanisław Miszczyk
  • dowódca plutonu – ppor. rez. Tadeusz Jan Remuszko
  • dowódca 3 kompanii ckm – ppor. Henryk Wiktor Arcimowicz
  • dowódca plutonu – ppor. Stanisław Henryk Buczek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Głowacki 1985 ↓, s. 181.
  2. Głowacki 1985 ↓, s. 212.
  3. Agnieszka Jędrzejewska: Wilhelm Wilczyński. Muzeum Polskich Formacji Granicznych. [dostęp 2020-03-20]..
  4. Głowacki 1985 ↓, s. 328.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludwik Głowacki: Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-07109-8.
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część II. Przemiany organizacyjne i przygotowania wojenne KOP w 1939 roku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (150), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Ryszard Dalecki: Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r., Rzeszów 1989, wyd. II, ​ISBN 83-03-02830-8​,
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3​,