20 Dywizja Polowa Luftwaffe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
20 Dywizja Polowa Luftwaffe
20. Dywizja Szturmowa Luftwaffe

20 Luftwaffe Feld Division
20. Feld-Division (L)
20. Luftwaffen-Sturm-Division
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 8 marca 1943
Rozformowanie 3 stycznia 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota (grenadierzy, fizylierzy)
Podległość Luftwaffe, później OKH
Skład patrz tekst

20 Dywizja Polowa Luftwaffe (niem. 20 Luftwaffe Feld Division) – utworzona została na terenie Niemiec 8 marca 1943 r. W listopadzie 1943 roku przemianowano ją (jak wszystkie dywizje polowe Luftwaffe) na 20 Feld Division (L) i przydzielono do wojsk lądowych[1]. 1 czerwca 1943 r. kolejny raz zmieniono nazwę dywizji na 20 Dywizję Szturmową Luftwaffe (20. Luftwaffen-Sturm-Division)[2].

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Dwa tygodnie po sformowaniu dywizję przeniesiono do Aalborga w Danii, gdzie została wzmocniona wchłaniając 23 pułk lotniczy i pomniejsze jednostki. W czerwcu 1944 znalazła się we Włoszech i walczyła pod Orvieto i Livorno ponosząc przy tym ciężkie straty. Ocalałych żołnierzy zdziesiątkowanej dywizji przydzielono do innych jednostek a ją rozwiązano 3 stycznia 1945 r[3].

Struktura organizacyjna dywizji[edytuj | edytuj kod]

Skład bojowy dywizji (1943)[4]:

  • 39 pułk strzelców Luftwaffe
  • 40 pułk strzelców Luftwaffe
  • 20 polowy pułk artylerii Luftwaffe
  • 20 polowy batalion cyklistów Luftwaffe
  • 20 polowy batalion przeciwpancerny Luftwaffe
  • 20 polowy batalion inżynieryjny Luftwaffe
  • 20 polowa kompania łączności Luftwaffe
  • 20 polowe dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe Luftwaffe

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Wolfgang Erdmann (od 1 kwietnia 1943),
  • Oberst Hermann Vaue (od 5 kwietnia 1943),
  • Generalmajor Robert Fuchs (od sierpnia 1943),
  • Generalmajor Erich Fronhöfer (od 1 września 1943),
  • Generalmajor Wilhelm Crisolli (od 25 listopada 1943 do 12 września 1944, gdy został zabity przez partyzantów pod Modeną),
  • Oberst Völcker (od 12 września 1944),
  • ponownie Generalmajor Erich Fronhöfer (od września 1944 do końca)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]