216 Eskadra Bombowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
216 Eskadra Bombowa
16 Eskadra Bombowa
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie marzec 1939
Rozformowanie wrzesień 1939
Działania zbrojne
II wojna światowa: kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość XV dywizjon bombowy
216 esk bomb.png

216 eskadra bombowapododdział lotnictwa bombowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

W kampanii wrześniowej walczyła składzie Brygady Bombowej. Wyposażona była w 9 samolotów PZL.37B Łoś i 2 samoloty Fokker F.VIIB/3m.


Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

Eskadra sformowana została w marcu 1939, w składzie 215 dywizjonu bombowego. Personel latający i techniczny eskadry stanowili lotnicy rozwiązanych eskadr V dywizjonu bombowego z 1 pułku lotniczego. W skład eskadry weszły trzy klucze po po 3 samoloty. Klucz składający się z najbardziej doświadczonych załóg pełnił funkcje rozpoznawcze[1]. W czerwcu eskadra odbyła szkołę ognia lotniczego startując z lotniska Małaszewicze, a w drugiej połowie miesiąca wcielono do eskadry 8 absolwentów Szkoły Podchorążych Lotnictwa[1].

W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, eskadra włączona została w skład 215 dywizjonu[2] Brygady Bombowej i przemianowana na 16 eskadrę bombową. Mobilizacja nie doprowadziła do likwidacji braków w zakresie personelu latającego i wojennego wyposażenia w sprzęt. 27 sierpnia w rejon Lublina odjechał rzut kołowy eskadry[3]. 29 sierpnia, w czasie inspekcji lotnisk przeznaczonych dla dywizjonów bombowych „Łoś” stwierdzono, że wybrane lotnisko nie nadają się one do wykorzystania operacyjnego. W związku z tym dowódca Brygady Bombowej nakazał przesunięcie 215 dywizjonu na lotnisko Podlodów. 31 sierpnia rzut kołowy został przesunięty na lotnisko Podlodów. Tu dołączyły do niego samoloty eskadry[4].

W toku kampanii wrześniowej jednostka poniosła straty m.in. 7 września, kiedy cały klucz trzech bombowców został zestrzelony koło Radzymina przez myśliwce Messerschmitt Bf 110 z jednostki I./ZG 1 (załogi Ludwika Maślanki, Włodzimierza Gajewskiego i Władysława Kołdeja)[5].

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalne eskadry we wrześniu 1939[6]
Dowództwo eskadry
Stanowisko Stopień imię i nazwisko
dowódca kpt. obs. Władysław Dukszto
oficer taktyczny por. obs. Kazimierz Franciszek Przykorski
oficer techniczny ppor. techn. Władysław Wyganowski († 2 III 1945)
szef mechaników st. majster wojsk. Wacław Oyrzanowski
szef administracyjny plut. Alojzy Piechnik[7]; st. sierż. Walenty Walczak[8]?
Załogi samolotów
Piloci Obserwatorzy Strzelcy pokładowi

Wacław Cierpiłowski ppor. pil.
Witold Domański ppor.pil.
Stanisław Kłosowski kpr pil.
Ignacy Mikołajczak sierż. pil.
Jan Nowakowski ppor. pil.
Piotr Nowakowski sierż. pil.
Marek Antoni Rusiecki ppor. pil.
Władysław Ryżko ppor. pil.
Henryk Szwedowski st. sierż. pil.
Kazimierz Szymanowski plut. pil.
Wiktor Wojcieszek ppor. pil.

Bernas Kazimierz Tytus ppor. obs.
Bossowski Tadeusz Arkadiusz ppor. obs.
Gajewski Włodzimierz Cezary por. obs.
Kolczak Stanisław pchor. obs.
Kołdej Władysław por. obs.
Kowalski Piotr ppor. obs.
Maślanka Ludwik Zdzisław ppor. obs.
Opareńko Michał ppor. obs.
Piwowarek Bolesław ppor. obs.
Srzednicki Tadeusz ppor. obs.
Szymański Zygmunt Karol ppor. obs.
Polkowski Jerzy ppor. obs. (od 16 września)[8]

Babańczyk Stanisław kpr. strz. sam. rtg.
Basaj Stanisław kpr. strz. sam. rtg.
Bator Jan kpr. strz. sam. rtg.
Berger Antoni kpr. strz. sam. rtg.
Brzeziński Wacław kpr. strz. sam. rtg.
Chmaruk Bazyli kpr. strz. sam. rtg.
Chrzanowski Bernard kpr. strz. sam. rtg.
Domin Józef kpr. strz. sam. rtg[9].
Grzelak Marian kpr. strz. sam. rtg.
Hampel Leon kpr. strz. sam. rtg.
Janik Franciszek kpr. strz. sam.
Kamiński Paweł kpr. strz. sam. rtg.
Korek Florian kpr. strz. sam. rtg.
Kozubek Jan kpr. strz. sam. rtg.
Madejski Tadeusz kpr. strz. sam.
Młodecki Jerzy kpr. strz. sam. rtg.
Pysiewicz Karol kpr. strz. sam. rtg.
Szuba Franciszek kpr. strz. sam. rtg.
Urbanowicz Władysław kpr. strz. sam. rtg.
Wielgoszewski Kazimierz kpr. strz. sam.rtg.
Wybraniec Stefan Józef kpr. strz. sam. rtg.
Rosołowski Roman kpr. strz. (od 10 września)[8]

Samoloty eskadry[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie eskadry w 1939 stanowiło 9 samolotów bombowych PZL.37B Łoś i 2 samoloty transportowe Fokker F.VIIB/3m.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pawlak 1989 ↓, s. 207.
  2. Pawlak 1991 ↓, s. 187.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 208.
  4. Pawlak 1989 ↓, s. 209.
  5. Marius Emmerling: I./ZG 1 w kampanii wrześniowej 1939, "Militaria XX wieku" nr 3(42)/2011, s.11
  6. Pawlak 1991 ↓.
  7. Pawlak 1991 ↓, s. 189.
  8. a b c Pawlak 1982 ↓, s. 114.
  9. Jerzy Pawlak w wykazie obsady eskadry na str. 114 nie podaje nazwiska strzelca

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.