23 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
23 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 5 pułk artylerii ciężkiej
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 23 Dywizja Piechoty
Armata 105 mm wz. 29
haubice kal. 155 mm wz. 17

23 Dywizjon Artylerii Ciężkiej – samodzielny pododdział artylerii Wojska Polskiego okresu II RP.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany przez 5 pułk artylerii ciężkiej z Krakowa dla 23 Dywizji Piechoty.

Mobilizacja[edytuj | edytuj kod]

Dywizjon rozpoczął mobilizację 24 sierpnia. Z magazynów 5 pac pobrano część sprzętu. Następnego dnia dywizjon przemaszerował do rejonów formowania. 2 bateria zajęła rejon w okolicach Grębałowa, a pozostała część w rejonie Mistrzejowic i Bieńczyc. Z magazynów na Podgórzu pobrana została amunicja. Mimo że jedynie 20% stanu osobowego stanowiły zalążki, formowanie dywizjonu przebiegało bardzo sprawnie. Stwierdzone braki w broni dotyczyły pistoletów oraz fatalnego stanu wozów z poboru.

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

dowódca – mjr Edward Rykiert

  • adiutant – ppor. rez. Tadeusz Trawiński
  • oficer zwiadowczy – ppor. rez. Stanisław Zmijewski
  • oficer łączności – ogn. pchor. Eugeniusz Rutkowski
  • oficer łącznikowy – ppor. rez. Ludwik Obidowicz
  • lekarz – ppor. rez. lek. Porański
  • dowódca 1 baterii – por. Andrzej Uziembio
  • dowódca 2 baterii – por. Jan Kordas
    • oficer ogniowy – ppor. rez. Józef Zgorzelski
    • oficer zwiadowczy – ppor. rez. Marcin Lacko
    • szef baterii – ogn. Józef Fendryk

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990.
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ​ISBN 83-85621-87-3​.