28 Dywizja Piechoty (austro-węgierska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiej 28 Dywizji Piechoty. Zobacz też: inne dywizje piechoty noszące numer „28”.
28 Dywizja Piechoty
28. Infanterietruppendivision
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Rozformowanie 1918
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Lublana
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 3 Korpus

28 Dywizja Piechoty (28. ITDiv.) – wielka jednostka piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia dywizji[edytuj | edytuj kod]

W 1908 roku w skład 55 Brygady Piechoty został włączony Bośniacko-Hercegowiński Pułk Piechoty Nr 4 (bez 3. batalionu), Batalion Strzelców Polnych Nr 24 oraz 5. kompania PB. 15. Batalion Strzelców Polnych Nr 11 został przeniesiony z 55 do 56 Brygady Piechoty. Ponadto komendantowi 56 BP podporządkowano 3. i 4. kompanię PB. 11. W skład dywizji włączono również dwa pułki armat polowych nr 7 i 8, które w czasie pokoju podlegały jednocześnie komendantowi 3 Brygady Artylerii Polowej[1][2].

W 1912 roku przeprowadzono szereg zmian w dotychczasowej organizacji dywizji. Wiosną w jej skład włączono nowo powstałą 94 Brygadę Piechoty[3]. Na stanowisko komendanta brygady wyznaczono Gustava von Malzera, który 4 maja awansował na generała majora[4]. Podporządkowano mu IR. 19, który dotychczas należał do 98 BP 49 Dywizji Piechoty oraz Batalion Strzelców Polnych Nr 7 (FJB. 7), przesunięty z 56 BP, a także 3. baterię GAR. 3. W miejsce FJB. 7 komendantowi 56 BP podporządkowano Batalion Strzelców Polnych Nr 11[5]. Artylerię dywizyjną wzmocnił Dywizjon Ciężkich Haubic Nr 3 sformowany 1 marca w Vipavie. IR. 97 (bez 3. batalionu) został wyłączony z 55 BP i podporządkowany komendantowi 72 BP należącej do 36 Dywizji Piechoty[4]. Jego miejsce w składzie 55 BP zajął IR. 32 (bez 3. batalionu), który wyłączono z 98 BP 49 DP. Jesienią została przeprowadzona reorganizacja Oddziałów Pionierów. Przed jej przeprowadzeniem komendantowi 55 BP podlegała 5. kompania PB. 5 i 5. kompania PB. 15, natomiast komendantowi 56 BP 3. i 4. kompania PB. 11. Z trzech wymienionych kompanii 1 października został utworzony SB. 3, który włączono do 56 BP. Czwarta kompania należąca do PB. 5 weszła w skład nowo utworzonego SB. 14. Równocześnie komendantowi 55 BP podporządkowano nowo sformowany SB. 6.

Organizacja pokojowa dywizji w 1907[edytuj | edytuj kod]

Organizacja pokojowa dywizji w 1907 roku[1][2]

Organizacja pokojowa dywizji w latach 1913–1914[edytuj | edytuj kod]

Organizacja pokojowa dywizji w latach 1913–1914[6][7]

Komendanci dywizji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1911.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.