2C-G-3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2C-G-3
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C13H19NO2
Masa molowa 221,3 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 207740-19-0
Klasyfikacja medyczna
Legalność w Polsce substancja niesklasyfikowana

2C-G-3organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna z rodziny 2C, pochodna fenyloetyloaminy.

Alexander Shulgin w swojej książce PIHKAL określa dawkowanie na 12–24 mg doustnie. Czas działania 2C-G-3 wynosi według niego od 12 do 24 godzin[1]. Efekty przyjęcia tej substancji są podobne do efektów wywoływanych przez inne substancje z grupy 2C i obejmują: euforię, podniesienie nastroju i humoru, pobudzenie psychiczne i fizyczne, intensyfikację bodźców zewnętrznych, otwarcie emocjonalne, efekty wizualne i głębokie zmiany percepcyjne.

Mechanizm działania 2C-G-3 nie został dokładnie poznany ze względu na znikomą popularność tej substancji na rynku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 2C-G-3 (ang.). Erowid.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.