2 Batalion Saperów (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Batalionu Saperów LWP. Zobacz też: 2 Batalion Saperów – inne bataliony saperów z numerem 2.
2 Batalion Saperów
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1956
Dowódcy
Pierwszy kpt. Wacław Pietkiewicz
Organizacja
Numer JW 2732[1]
Dyslokacja Puławy, Kielce, Nysa[2]
Rodzaj wojsk Wojska inżynieryjne
Podległość 2 Warszawska Dywizja Piechoty[2]
Odznaczenia
Ag virtuti.jpg

2 Batalion Saperów (2 bsap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.

Batalion sformowany został w Sielcach nad Oką na podstawie rozkazu dowódcy 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR nr 1 z 19 sierpnia 1943 jako jednostka 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego. 11 listopada 1943, w obozie sieleckim, żołnierze batalionu złożyli przysięgę. Rozkazem NDWP nr. 105 z 4 kwietnia 1946r. batalion został odznaczony orderem wojennym Virtuti Militari V klasy.

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo batalionu w okresie wojny
  • dowódca batalionu – kpt. Wacław Pietkiewicz (10.1943 do końca wojny)
  • szef sztabu – por. Wasyl Markiewicz (08.1943 do końca wojny)[3]
  • z-ca d-cy ds. liniowych – kpt. Stanisław Maculewicz (01.1945 do końca wojny)
  • z-ca d-cy ds. poli.-wych.
ppor. Ehrlich (08.1944 do 02.1945)
por. Władysław Zygadło (02.1945 do końca wojny)
Dowódcy batalionu
  • kpt. Wacław Pietkiewicz
  • Leonid Griaznow[3]
  • Zenon Plemieniak[3]
  • Roman Kliś[3]

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

Etat 04/506

  • Dowództwo i sztab
  • 3 x kompanie saperów
    • 3 x pluton saperów
    • drużyna zaopatrzenia
  • kwatermistrzostwo
    • magazyn techniczny
    • drużyna gospodarcza

Razem w batalionie:

żołnierzy – 254 (oficerów – 33, podoficerów – 44, szeregowych – 177)

sprzęt:

  • samochody – 3
  • łodzie MN – 1

Marsze i działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

1 armia lwp.png Forsowanie odry 1 1945.png

Wszystkie dyslokacje w okresie wojny batalion wykonał w ramach działań 2 DP. Działania rozpoczął w czasie marszu dywizji na front przez ChełmLublin w rejon Puław zabezpieczając przemarsz jednostek 2 DP. Działał następnie pod Dęblinem i Puławami oraz na przyczółku warnecko – magnuszewskim. Zabezpieczał także działania dywizji w czasie walk na przyczółkach warszawskich w rejonie Żoliborza. Brał udział w operacji warszawskiej i walkach na Wale Pomorskim w rejonie Nadarzyc i Mirosławca. Organizował przeprawę jednostek dywizji w czasie forsowania Odry, następnie Starej Odry i Haweli. Szlak bojowy zakończył batalion nad Łabą.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Działając w składzie wojsk okupacyjnych batalion stacjonował w Disenchen. Po krótkim pobycie w Niemczech powrócił do kraju i rozpoczął służbę na granicy polsko-czechosłowackiej. Jego sztab stacjonował w Koźlu. Jesienią 1945 jednostka przeniesiona została do garnizonu Kielce. W 1949 batalion przeniesiony został z Puław do Sandomierza, gdzie zajął koszary przy ulicy Mickiewicza 49. W 1951 jednostka powróciła do Kielc[4], do koszar przy ulicy Prostej.

Na podstawie zarządzenia szefa Sztabu Generalnego WP nr 0210/Org. z 5 października 1955 dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego rozformował 2 Batalion Saperów. Jednocześnie na podstawie rozkazu MON nr 0068/Org. z 25 października 1955 przemianował 77 Batalion Saperów z Rybnika na 2 Batalion Saperów. 77 bsap przejął pieczęcie, kronikę i tradycje 2 bsap z Kielc[5].

Rozkazem MON 0026/Org. z 4 września 1956 rozformowano 2 Dywizję Piechoty z Częstochowy. Tym samym rozkazem rozformowano 2 Batalion Saperów z Rybnika.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.3.1946 roku
  2. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 428.
  3. a b c d Wojska inżynieryjne LWP 1945-1979 s. 319
  4. Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 .... s. 429.
  5. Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy. s. 137.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karol Dideńko: Wojska inżynieryjno-saperskie LWP 1943-1945 (organizacja i działania bojowe). Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Juliusz Malczewski Roman Polkowski: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1970.
  • Franciszek Kaczmarski, Stanisław Soroka: Wojska inżynieryjne LWP w latach 1945-1979. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej – Warszawa 1982. ​ISBN 83-11-06710-4