2 Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza
Krok za Tobą
Ilustracja
Znak graficzny 2. GPR[a]
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 31 grudnia 2008
Dowódcy
Pierwszy mjr pil. mgr inż. Piotr Bieżoński
Obecny mjr pil. mgr inż. Artur Golis
Organizacja
Dyslokacja Mińsk Mazowiecki
Rodzaj sił zbrojnych Siły Powietrzne
Podległość 3 Skrzydło Lotnictwa Transportowego

2 Grupa Poszukiwawczo-Ratownicza (2 GPR) – oddział Sił Powietrznych dyslokowany w Mińsku Mazowieckim. Jednostka powstała 31 grudnia 2008 na bazie rozformowanej Grupy Poszukiwawczo-Ratowniczej funkcjonującej w strukturach 2 Eskadry Lotnictwa Transportowo-Łącznikowego, zgodnie z rozkazem Dowódcy Sił Powietrznych nr Z-117 z dnia 30 maja 2008. Działalność rozpoczęła 1 stycznia 2009. Podlega bezpośrednio pod 3 Skrzydło Lotnictwa Transportowego. Jednostka została rozlokowana na lotnisku koło Mińska Mazowieckiego, na terenie 23 Bazy Lotnictwa Taktycznego.

2 GPR jest samodzielną jednostką wojskową przeznaczoną do realizacji zadań SAR na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej oraz w obszarze przygranicznym państw sąsiednich. Do jej głównych zadań należy utrzymanie w gotowości personelu latającego, technicznego, śmigłowców i sprzętu zabezpieczającego do pełnienia dyżurów ratowniczych w systemie SAR.

W skład jednostki wchodzi personel latający (piloci, technicy pokładowi, lekarze i ratownicy).

Za bezpośrednią obsługę i utrzymanie sprzętu w gotowości odpowiadają technicy z obsługi naziemnej.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. pil. Zbigniew Kowalski (cz. p.o.) – 1 stycznia 2009 – 15 czerwca 2009
  • mjr pil. Piotr Bieżoński – 15 czerwca 2009 – 20 lutego 2017
  • mjr pil. Artur Golis – 20 lutego 2017 – 05 sierpnia 2019[potrzebny przypis]
  • mjr pil. Marcin Gancarczyk - 05 sierpnia 2019 - obecnie[potrzebny przypis]

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Znak graficzny 2 GPR według projektu por. Mariusza Tracz-Sala wykonany 4 lutego 2009

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sokoły na ratunek, m.polska-zbrojna.pl [dostęp 2021-04-02].