2 Kaniowski Batalion Saperów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Kaniowskiego Batalionu Saperów. Zobacz też: inne bataliony saperów noszące numer 2.
2 Batalion Saperów
Ilustracja
Barwy batalionu
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1940
Nazwa wyróżniająca Kaniowski
Dowódcy
Pierwszy mjr Teodor Rzewuski
Działania zbrojne
Kampania francuska 1940
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 2 Dywizja Strzelców Pieszych

2 Kaniowski Batalion Saperów (2 bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego we Francji.

Batalion wchodził w skład 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Walczył w kampanii francuskiej 1940. Internowany razem z dywizją w Szwajcarii.

Formowanie i szkolenie[edytuj | edytuj kod]

2 Batalion Saperów tworzył się we Francji na podstawie rozkazu z dnia 23 grudnia 1939 roku dowódcy 2 DSP gen. Prugara-Ketlinga. 30 marca 1940 roku w m. Pont-de-Ce (obok Angers) w ramach Centrum Wyszkolenia Saperów. Szkolenie saperów było energiczne, ale niekompletne. W przeprawach szkolono się na Loarze, dobre wyniki osiągano w umocnieniach polowych, a słabsze minerstwie. Przydział amunicji do ćwiczeń był niewystarczający. W drugiej połowie maja batalion został przerzucony transportem kolejowym w rejon Colombey les Belles, gdzie w ramach 2 Dywizji Strzelców Pieszych intensywnie się doszkalał. Uzgodnione było między polskim a francuskim naczelnym dowództwem, że 2 Dywizja miała niebawem dołączyć do 1 Dywizji Grenadierów, aby ramię w ramię walczyć z Niemcami[1]. Po agresji niemieckiej na Francję w dniu 14 czerwca 1940 roku batalion przerzucony został do rejonu Belfort w Alzacji, gdzie ustawiał zapory przeciwpancerne. W dniach 16.-17 czerwca zabezpieczał marsz 2 Dywizji Strzelców Pieszych w kierunku Besancon. W dniach 18 – 19 czerwca rozbudował rejon obrony dywizji pod Maiche i St. Hyppolite. Saperzy stanowili tylną straż dywizji wycofującej się do granicy szwajcarskiej pod TREVILLERS i CHAUVILLERS. 20 czerwca 1940 roku batalion przekroczył granice Szwajcarską, gdzie został internowany. Za ofiarne wykonywanie zadań bojowych dowódca francuskiego 45 korpusu gen. Dailie odznaczył batalion Francuskim Krzyżem Wojennym.


Obsada etatowa[edytuj | edytuj kod]

Gen. Władysław Sikorski wręcza sztandar dla oddziału saperów polskich we Francji; Anger, 30 marzec 1940 r.
Uroczystość wręczenie sztandarów oddziałom saperów − przysięga
  • dowódca batalionu – mjr Teodor Rzewuski
  • adiutant - ppor. Kazimierz Kukielski
  • dowódca 1 kompanii – kpt. Jan Zawisza
    • dowódca plutonu - por. Włodzimierz Siwiński
    • dowódca plutonu - ppor. Tadeusz Leszczyc-Petrejko
    • dowódca plutonu - ppor. J. Kryl
    • dowódca plutonu - ppor. M. Jankowski
  • dowódca 2 kompanii – kpt. Wacław Kosteczki
    • dowódca plutonu - por. J, Szewczyk
    • dowódca plutonu - por. W. Wierzchowski
    • dowódca plutonu - ppor. W. Rospondek
    • dowódca plutonu - ppor. M. Ptasiński
  • dowódca kompanii - por. Włodzimierz Siwiński
  • dywizyjna kompania pionierów - por. por. S. Bitschan
    • dowódca plutonu - ppor. L. Biały
    • dowódca plutonu - ppor. inż. H. Dębicki
    • dowódca plutonu - - ppor. inż. J. Lewiński[2]

Odznaczeni za kampanie Francuską[edytuj | edytuj kod]

orderem - Crolx De Guerre:

  • mjr Rzewuski,
  • kpr. Adamski,
  • st. sierż. Kurylcio,
  • sap. Hejn,
  • sierż. Gotfryd,
  • plut. Mozarski,
  • kpr. Spancerski,

orderem – Krzyż Walecznych:

  • por. Siwiński ,
  • por. Szewczyk
  • kpr Tomaszkiewicz,
  • kpr Zubek,
  • kpr. Sokołowski,
  • kpr. Markocki,
  • st. sap. Baran,
  • sap. Proszkiewicz


Sztandar[edytuj | edytuj kod]

Batalion jako pierwszy z jednostek dywizji otrzymał sztandar[3]. Był to sztandar 2 Pułku Saperów Kaniowskich stacjonującego w Puławach. Aktu wręczenia dokonał Naczelny Wódz, gen. Sikorski, w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej[1].

Na ten sztandar żołnierze batalionu złożyli przysięgę w Angers 30 marca 1940 roku[3]. Nieco później, batalionowi nadano nazwę: 2 Kaniowski Batalion Saperów.

Po internowaniu 2 Dywizji Strzelców Pieszych w Szwajcarii, sztandar 2 Kaniowskiego Batalionu Saperów był najcenniejszym eksponatem spośród zbiorów dywizji zdeponowanych w Muzeum Polskim w Rapperswilu[3].

Sztandar wykonany został zgodnie z przepisami z 1919 roku. Na stronie głównej w rogach płatu umieszczono w wieńcach laurowych emblemat saperów (kilof, topór, łopata i granat) oraz inicjał K i cyfrę 2. Na stronie odwrotnej znajduje się pośrodku płata napis: Honor i Ojczyzna, w rogach natomiast: Kaniów 11.5.18, Szampania 19.7.18, Lwów 12.2.19 oraz Warszawa 18.8.20[3].

Obecnie sztandar jest przechowywany w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Adam Szugajew "Saperzy w służbie Polsce" s. 327 - 329
  2. Adam Szugajew "Saperzy w służbie Polsce" s. 322
  3. a b c d e Murgrabia 1990 ↓, s. 33-34.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Biegański "Wojsko Polskie we Francji 1939-1940" Warszawa 1967
  • Józef Smoliński: 2 Dywizja Strzelców Pieszych : (Francja - Szwajcaria). Warszawa: [s. n], 1992. ISBN 83-00-03620-2.
  • Józef Dembiniok: Wojsko Polskie we Francji-I Korpus Polski w Wielkiej Brytanii (Oznaki i odznaki Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie / Józef Dembiniok, Bernard Szczech, Andrzej Urbański). Krajowa Agencja Wydawnicza. ISBN 83-03-00719-X.
  • Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Wydawnictwo Bellona, 1990. ISBN 83-11-07825-4.
  • Adam Szugajew "Saperzy w służbie Polsce" Londyn: 1985.